Keuzes en twijfels enzo (alsof ik daar ooit last van heb)

Soms hè, soms is het allemaal niet zo makkelijk. Als je lekker bezig bent met werken en het gaat goed, dan is het allemaal best makkelijk. Maar op momenten dat je even geen of weinig werk hebt, en op zoek moet naar nieuw, dan wordt het weleens wat lastiger.

Tenminste, dat heb ik dan hè. Misschien heb jij daar helemaal geen last van.

Nu is het voor mij zo’n moment. Ik heb een paar klusjes, maar daar kan ik op de lange duur mijn leven niet mee bekostigen. Dus ben ik op zoek naar nieuwe opdrachten. En dan komt het dus, die twijfel. Wil ik wel weer hetzelfde doen? Ik vind het best leuk hoor. En het gaat ook best goed. Maar vind ik het leuk genoeg? En ben ik wel goed genoeg? En als ik nou iets anders zou willen doen, wat zou dat dan precies zijn? En hoe ga ik dat dan aanpakken?

Help!?

Help!?

Ik volg dan het liefst een studie of cursus, zodat ik een gedegen basis heb. En voor mijn gevoel heb ik dat nodig voor ik mijn diensten ‘mag’ aanbieden. Maar je kunt nog zoveel studies en cursussen volgen, op een gegeven moment moet je ook gewoon dóen. Daar leer je van en doe je ervaring mee op. Gisteren sprak ik nog iemand die ineens had ontdekt dat ze het heel leuk vond om te schrijven en ze stuurde gewoon voorstellen naar tijdschriften voor artikels die ze wilde schrijven. Kijk, daar schiet je toch veel meer mee op?

En dan mijn blog. Wat wil ik daar nou eigenlijk mee? Ik volg verschillende blogs van mensen die echt HEEL VEEL volgers hebben. En die ook (bijna) dagelijks schrijven en er zelfs wat geld mee kunnen verdienen. Nu vind ik het heel leuk om mijn blog te hebben (anders zou ik het natuurlijk niet hebben, duh). Ik schrijf graag en vind het natuurlijk ook leuk als andere mensen het lezen (anders zou ik het natuurlijk niet op een blog zetten, duh). Maar ik hoef ook weer niet dagelijks iedereen te vertellen wat ik gedaan heb. Er zijn regelmatig periodes dat ik GEEN IDEE heb waar ik over zou moeten schrijven. En dan is het een hele tijd stil op mijn blog.

Op die momenten ga ik allemaal plannetjes bedenken: dat ik op vaste dagen in de week iets ga schrijven; dat ik bepaalde rubrieken ga invoeren; en dat soort dingen. Dan schrijf ik een paar van die plannen op en daar blijft het dan bij.

Dat soort dingen hè, over mijn werk en over mijn blog, dat zijn dingen waar ik me in gedachten HEEL ERG lang mee bezig kan houden. Het mooie is dat ik over die dingen meestal intensief begin na te denken, zeg, op het moment dat ik eigenlijk naar bed wil gaan. Zo was ik gisteren best wel aardig moe en besloot ik dat het tijd werd om te gaan slapen. Maar op datzelfde moment besloten mijn hersenen om keihard te gaan nadenken over mijn blog. (Ja, echt, je hersenen bepalen dat allemaal voor je, kijk maar naar deze aflevering van Dus Ik Ben.) Dus was mijn status van supermoe overgegaan naar klaarwakker. Waar ik een paar uur eerder nog dacht dat ik niets meer had om over te schrijven, kon ik nu ALLEEN NOG MAAR dingen bedenken om over te schrijven!

Alsof ik dit aan het doen was

Alsof ik zoiets aan het doen was, in plaats van te slapen

Omdat op bed liggend, eigenlijk slapen willend, meestal de beste ideeën tot mij komen, heb ik altijd een opschrijfboekje naast mijn bed liggen. Soms kan ik de moed opbrengen om het licht weer aan te doen en wat van die ideeën op te schrijven, zodat ik er niet nog een paar uur van wakker lig en ze de volgende dag alsnog vergeten ben. Maar soms ook niet, en ben ik ze dus de volgende dag vergeten. (Je wilt niet weten wat voor geniale zinnen je daardoor allemaal al gemist hebt!) Deze nacht besloot ik om wel wat van die ideeën op te schrijven, dus ik heb nu een prachtige ideeënlijst.

Maar, dus, en, waar leidt dit hele verhaal toe? Dat ik het NU ECHT anders ga aanpakken. Geïnspireerd door alle nachtelijke gedachten en onder andere dit to do systeem van Janine ga ik een plan maken om mijn blog weer wat levendiger te maken. En dat plan ga ik NU maken en straks GELIJK uitvoeren. Daarna ga ik verder nadenken over mijn werk.

Maar eerst even koffie zetten en lunchen en stofzuigen.

Vermaatpower!

Post

post

Ik had ooit een tijdelijke baan waarbij dagelijks ongeveer tien van zulke stapels post binnenkwamen.

Ik was toen best populair.

mappen

Die post stopte ik allemaal in dit soort mappen, zodat alles netjes bewaard bleef.

Fantastisch werk, zoals je zult begrijpen.

____

366 foto’s

Logica

Ik heb een tijdje op jullie kosten geleefd. Dat zit zo: ik ontving een WW-uitkering. Natuurlijk heb ik daar zelf altijd netjes geld voor afgestaan, toen ik nog werkte. Maar ik geloof nooit dat dat zoveel is geweest dat daar heel mijn uitkering van betaald is. Jullie belastingcentjes zullen daar dus ook wel aan besteed zijn. Nog bedankt daarvoor!

Gelukkig is daar nu een eind aan gekomen. Dus had ik gisterochtend een afspraak met mijn werkcoach van het UWV om me uit te schrijven. Deze afspraak maakte hij via het fantastische systeem dat de 'werkm@p' heet (ja echt, met @). In dit systeem kun je communiceren met je werkcoach en documenten uitwisselen. Toen mijn werkcoach van mij had vernomen dat ik werk gevonden had, plande hij dus een afspraak in, via de werkm@p. Voor dinsdag 4 oktober, van 8.15 tot 8.30.

???Wat dom van die man,??? dacht ik in eerste instantie. Want 3 oktober moet ik beginnen met werken. ???Wat slim van die man,??? dacht ik in tweede instantie. Want 8.15 is heel vroeg, dus dan kan ik daarna gewoon door naar mijn werk.

Dus stond ik daar op 4 oktober om 8.15, voor een dichte deur: het UWV gaat pas om 9.00 open. Dat was jammer, want ik houd helem????l niet van vroeg opstaan. En nu stond ik daar dus al om 8.15. Dat wil zeggen dat ik al om 7.15 was opgestaan. En dat vind ik vroeg. Gelukkig was er wel een onoffici??le ingang die op een kier stond. Daar ging ik maar naar binnen en zei tegen de man achter de balie twijfelachtig dat ik een afspraak met mijn werkcoach had. Die werd gebeld en ik mocht even gaan zitten.

Na vijf minuten (groot gebouw denk ik) kwam mijn werkcoach aangelopen. ???Hallo Rosanne, wij hebben helemaal geen afspraak!??? ???Jawel, wij hebben een afspraak om 8.15,??? zei ik. ???Dat heeft u zelf in de werkm@p gezet.??? (Dat was wel lastig uitspreken, met die @.) ???Nee hoor, daar staat dat ik een brief moet opstellen om je uit te schrijven.??? ???Maar er staat toch bovenaan 'evaluatiegesprek'???? ???Ja, maar achter de opmerking 'uitschrijven' staat 'brief'. Dat betekent dat je een brief krijgt. Als er 'telefonisch' staat is het telefonisch en als er 'afspraak' staat is het een afspraak. Maar nu staat er 'brief'. Die notitie was voor mijzelf.??? Dus kon ik weer gaan. Hij bood me nog iets te drinken aan, maar ik had wel iets beters te doen. Op naar mijn werk.

Weer op de fiets zat ik me af te vragen wat de logica was van dit hele gebeuren: een bericht met het onderwerp 'evaluatiegesprek' dat alleen maar aangeeft dat ik een brief ga krijgen. Voor een gesprek ga je toch meestal ergens naartoe, op de tijd die aangegeven wordt? Ik vond het maar raar, maar voor die man leek het allemaal heel logisch.

Die dag was ik wel heel vroeg op mijn werk.