Kwaak

zonnebaden

zonnebaden

De kikkers willen niet op de foto. Zodra ze horen dat je in de buurt bent, springen ze in het water.

Maar gelukkig zitten ze graag in de zon.

Met een telelens op waren ze beter te zien geweest. Nu hebben ze tenminste nog een beetje van de privacy die ze zo graag willen.

Wist je trouwens ook al dat kikkers graag zingen? Dat doen ze vooral ’s nachts.

____

366 foto’s

Keulse survival

Vorige week kwam EMA optreden in Keulen. Ik kende deze band eigenlijk niet, maar na een nummer geluisterd te hebben leek het me leuk genoeg om mee te gaan. Dus togen we afgelopen zaterdag op weg naar deze prachtige Duitse stad. Van tevoren werd ik natuurlijk aangeraden om de dom te beklimmen. Nadat ik ooit de dom van Utrecht heb bedwongen – waarna ik nog een half uur last van trillende benen had – zou de Keulse dom (nog een stukkie hoger) natuurlijk een mooie aanvulling op mijn domprestaties zijn. Verdere attracties in deze mooie stad zouden o.a. een chocolademuseum en een mosterdmuseum zijn. Tot slot kreeg ik van mijn broertje nog een mooie oude luchtfoto van Keulen aangereikt, waarmee ik me alvast kon verheugen op de Keulse vergezichten.

Uiteindelijk is er van al deze toeristische activiteiten niets terechtgekomen. Want het was mooi weer. Ja, het was mooi weer! Eindelijk, eind september en de zon brak door! Dan ga je natuurlijk niet naar een museum (binnen) of een dom (ook binnen en hoog), maar geniet je van het mooie weer. Dus genoten we in het Hiroshima-Nagasakipark van de stralende zon, onder het genot van een hapje en een drankje. Vervolgens besloten we fietsen te huren. Doordat we een verkeerde tram uitkozen (die niet naar de fietsenverhuur ging) hebben we ook nog een stuk van de stad te voet gezien. En daarna natuurlijk alles fietsend.

’s Avonds dronken we eerst wat Kölsches en aten we heel gezond, want “aardappel is ook groente.” Na dit genot bewogen we ons richting Gebäude 9 voor het optreden waar het allemaal om begonnen was. De juiste richting was nogal moeilijk te bepalen, dus hebben we veel van de stad gezien wat we normaal gesproken nooit zouden zien. Wat wil je, als je een rivier over moet en de keuze hebt uit tientallen bruggen. Het belangrijkste is dat we uiteindelijk nog ruim op tijd aankwamen.

Het optreden was leuk en onderweg naar buiten liepen we nog bijna de zangeres omver (helaas geen foto van onze ontmoeting). Toen moesten we proberen om weer naar de andere kant van de rivier te komen. Gelukkig bleek er heel dichtbij een brug te zijn waar je ook met de fiets op kunt (op de heenweg konden we geen fietseningang vinden en hebben we een brug te ver genomen). Helaas had deze brug meerdere mogelijkheden om er vanaf te komen. Zo ook één op het midden van de brug. Toen we beneden kwamen, bleek dat we nog maar ergens halverwege de rivier waren en op een soort van eilandje in de rivier terechtgekomen waren (tenminste, dat denk ik, ik snap nog steeds niet zo goed hoe het zat). Zo kwamen we er wel achter dat er onder de brug talloze feestjes te vieren zijn, van metal tot electro tot chique tent tot koerdische dansmannen. Gelukkig lukte het ons ook dit keer weer om de weg terug te vinden en uiteindelijk weer ergens aan de goede kant van de stad terecht te komen. Wat zijn we toch goed!

Ook zondag en maandag genoten we weer van de straling in het Hiroshima-Nagasakipark. Onze laatste activiteit was een fietstochtje langs de Rijn. De rivier leidde ons langs industriestadjes, volkstuintjes en restaurantboten. Daarna was het feest afgelopen en moesten we weer richting Nederland. Wat de gemiddelde toerist van Keulen ziet, hebben wij uiteindelijk níet gezien. Maar wij hebben veel spannendere delen van Keulen gezien.