Koekiemonster

Koekiemonsters

Koekiemonsters

Zo mooi! En zo lekker!

Volgens mij hadden ze zelfs aan de binnenkant verschillende kleurtjes, maar dat weet ik niet meer zeker. Het is al een tijdje geleden dat deze op tafel stonden.

Credits voor Simone, die ooit deze prachtige cakejes maakte.

____

Ik maakte een jaar lang iedere dag een foto. Dat resulteerde in 366 foto’s. Dit is er een van.

Feest!

Ik was jarig en vond dat wel een goede reden om een taart te maken. Ik pakte mijn grote vriend Leon er weer bij en vond een recept voor ‘Ma Buckle’s frambozen-roomkaasbrûlée’. Dat klonk goed en het zag er nog beter uit, dus besloot ik het erop te wagen. De frambozen zijn niet echt van deze tijd van het jaar, maar daarvoor zijn de doosjes diepvriesfruit uitgevonden. De helft van de prijs voor het dubbele gewicht van de verse frambozen! En voor verwerking in een taart lekker genoeg.

Dsc04031

Ik moest ook vanille-extract, gelatine en kandijsiroop hebben. Die eerste twee kon ik wel vinden, maar de kandijsiroop helaas niet. Het schijnt voor amateurbierbrouwers een belangrijk ingrediënt te zijn, maar het moet wel uit België gehaald worden. Daar had ik geen tijd meer voor, dus ik heb maar gewone stroop gebruikt.

Hoewel het geen eten is, wil ik toch heel graag met iedereen delen wat ik nog meer nodig had voor deze taart: een vlammenwerper! Na twee tochtjes naar de winkel (dat er geen gas in een gasbrander zit mogen ze wat mij betreft wel iets duidelijker op de verpakking zetten) kon ik brûleren! Dat was leuk.

Dsc04068
Dsc04066

De gelatine had zijn werk blijkbaar niet helemaal gedaan (of ik niet, omdat ik het niet goed door de rest geroerd had), want de taart zakte een beetje in. Maar dat mocht de pret niet drukken; lekker was hij nog steeds!

Dsc04037

Op een verjaardag heb je aan alleen een taart natuurlijk niet genoeg. Dus kocht ik ook nog wat zoute snackjes. Deze grissini genovesestokjes smaakten naar pesto. Lekker!

Dsc04064

Van die rondjes weet ik de naam niet meer, maar ze smaakten naar kaas. Ik denk dus dat ze best eens kaasrondjes zouden kunnen heten. Ze waren in ieder geval best goed te eten.

En toen was het eten weer op en het feest weer voorbij.

Vergeten brownies met kersen

Waterkers, ik had er al vaak van gehoord, maar ik had het nog nooit gegeten. Tuinkers wel. En ik dacht dat dat wel net zoiets zou zijn, maar dan in het klein.

En dat bleek ook zo te zijn.

Oh wat ben ik toch slim.

De waterkers had grotere blaadjes en leek op sla. Het zakje lag dan ook in het schap bij de sla. De smaak deed me erg denken aan tuinkers, maar dan iets minder sterk. Dat het waterkers heet is niet geheel onterecht; de waterkers groeit namelijk in het water. (Waarom tuinkers dan tuinkers heet weet ik niet, want dat kun je volgens mij overal laten groeien, daar hoeft niet eens een tuin voor in de buurt te zijn.)

Dsc03995

Ik deed de waterkers door mijn pasta met saus. Daardoor verloor het wel wat van de smaak. Misschien doordat het een beetje warm werd. Het was alsnog lekker en ook heel gezond: goed voor lever en bloed. Daarna voelde ik me vitaal als nooit tevoren!

En bleef ik thuis om op de bank te hangen.

Dan de pastinaak. Een ‘vergeten groente’, die wat mij betreft best vergeten mag blijven. In Nederland werd de pastinaak vroeger veel gegeten, totdat de aardappel zijn intrede deed. Niet dat ik nou zo veel aardappelen eet, maar pastinaken hoef ik er niet voor in de plaats te hebben. In sommige andere landen, zoals Engeland, is het nog steeds een populair voedingsmiddel.

Dsc04001

Ik maakte er een soep van, die me door Leon werd aangeraden. Het was best lekker, maar toch niet zo lekker als ik had gehoopt. Wie weet zijn de pastinaakjes wel lekker als ze op een andere manier klaargemaakt zijn. Dus ik schrijf ze nog niet helemaal af.

Wat ik wel helemaal afschrijf, is de kant-en-klare browniemix die ik thuisgestuurd kreeg om te testen.

In Utrecht staan vaak mensen die iets van je willen (vervelend!!!). Meestal willen ze geld voor een goed doel of een krant, maar soms ook je mening over een nieuw product. Daar heb ik eens aan meegedaan en vervolgens heb ik me aangemeld voor het mobiele panel. Je zou dan af en toe iets thuisgestuurd krijgen om te testen en te beoordelen. Dat leek me wel leuk, want gratis eten is altijd fijn. Dat af en toe wordt helaas wel heel letterlijk genomen. In een jaar tijd heb ik twee keer iets gekregen.

Dsc03983

Dit keer dus een browniemix. Er staat natuurlijk niet bij van welk merk het is, dus helaas kan ik je niet vertellen welke je absoluut niet moet kopen (al raad ik je wel aan om sowieso nooit zoiets te kopen, maar ze gewoon zelf te maken. Dat is veeel lekkerder). De brownies waren supermakkelijk te maken, want je hoefde alleen wat olie en water aan de poedermix toe te voegen. Goed roeren, in het bijgeleverde bakje gieten en dan even in de oven.

Dsc03986

Maar dan… het rook best lekker. De geur van iets versgebakkens met chocolade. Altijd goed. Helaas smaakte het niet erg naar chocola. Ook niet echt zoet – wat je toch wel mag verwachten van brownies – maar eerder zout. En een beetje een aangebrand smaakje, terwijl het niet aangebrand was. Gelukkig heb ik dat allemaal op het formulier ingevuld en heb ik hopelijk dus kunnen voorkomen dat jullie dit ooit per ongeluk in de winkel gaan kopen. Want wat mij betreft komt dit spul nooit in de winkel!