Liever Duits dan Thais

Ik koop niet zo vaak vleeswaren voor op brood. Meestal eet ik kaas, roomkaas, pindakaas of hagelslag op mijn bammetjes. Een tijdje geleden kocht ik voor de verandering maar eens Schwarzwälder Schinken, oftewel ham uit het Zwarte Woud.

jammie hammie

jammie hammie

De ham is in de EU wettelijk beschermd en mag alleen zo heten als hij ook écht uit het Zwarte Woud in Duitsland komt.

Waarschijnlijk worden de varkens in het Zwarte Woud niet beschermd, want dan zouden we geen Schwarzwälder Schinken meer kunnen eten.

Het kan wel drie maanden duren voor de ham klaar is, omdat hij eerst gezouten wordt en gekruid met peper, koriander, knoflook en jeneverbessen, waarna na een paar weken het zout weer verwijderd wordt, waarna de ham een paar weken boven een koud vuurtje gerookt wordt (vraag me niet hoe dat kan, maar dat blijkt te kunnen), waarna hij een paar weken moet drogen, waarna hij eindelijk eens verkocht wordt.

Je zou er bijna net zolang over doen om dat allemaal op te schrijven.

Maar dit ellenlange proces leidt wel tot een goed eindresultaat. Met dit hammetje zijn ook mijn bammetjes erg smaakvol.

Hema goes Thai

Hema goes Thai

Iets minder geslaagd was dit bakje met Pad Thai Thaise noodles met groenten en kip van de Hema. Van de Hema? Ja, van de Hema. Die heeft al een tijdje een minimarkt waar je dus ook dit soort dingen kunt kopen. Acht minuutjes in de magnetron en klaar is je maaltijd. Makkelijk, maar wel jammer als je zo’n rare magnetron in huis hebt als ik, die dingen kan laten verbranden (vraag me niet hoe dat kan, maar dat blijkt te kunnen). Zo ook een deel van deze maaltijd. Vooral onderin zaten er een paar zwartgeblakerde keiharde brokken noodles.

zie je dat daar rechts in het hoekje? dat is aangebrand. in de magnetron.

zie je dat daar rechts in het hoekje?
dat is aangebrand.
in de magnetron.

Maar dat zegt natuurlijk nog niets over de smaak van deze noodles. Ze waren best een beetje te eten, zo voor een keertje.

Maar niet voor nog een keertje.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Het gemak dient de mens

 

In de categorie kant-en-klaargerechten vandaag: korting maakt alles lekker.

Of in ieder geval de moeite van het proberen waard.

DSC04776

 

Zo zag ik deze ovenschotel staan met daarop een 35% korting-sticker. Dat leek me een goede gelegenheid om eens boeuf bourguignon te proberen. Volgens een blog met goddelijke recepten is het belangrijkste ingrediënt van dit gerecht geduld. Dat wist ik dan weer mooi te omzeilen met deze variant. Ik hoefde alleen de oven aan te zetten en het bakje daarin te plaatsen. Even wachten …

... boeuf bourguignon!

… boeuf bourguignon!

Toegegeven, het ziet er niet erg lekker uit. Maar ik vond het best wel te eten. Zeker gezien de tijd en het gebrek aan geduld die ik erin gestoken heb.

DSC04792

Dan de geitenkaassalade van Albert. wat mij betreft een aanrader. Met pasta, lekkere stukken geitenkaas, appel, gedroogde tomaatjes, en een dressing. Een van de weinige kant-en-klaardingen waarbij ik het gevoel heb enigszins gezond bezig te zijn. En lekker dus nog ook.

dat ziet er bijna culinair uit!

dat ziet er bijna culinair uit!

Ook makkelijk om buiten in het park te eten als het onverwacht mooi weer is en je nog niet naar huis wilt!

Deze jalapeñowrap vind ik dan weer meer te vergelijken met de boeuf bourguignon. Niet qua smaak – dan zou er bij één van de twee toch iets erg fout gaan. Maar wel qua beoordeling. Best lekker, maar zelfgemaakt waarschijnlijk een stuk beter (mijn eeuwige adagium).

DSC04810

What you see is what you get; een prutje van maïs, kidneybonen, rijst, tomatensaus, jalapeño en rundvlees, met daaromheen een enigszins droge wrap met kaas.

net boeuf bourguignon...

net boeuf bourguignon…

 

Nog eentje dan: pastasaus arrabiata met pittige Thaise roerbakmix.

DSC04796

Ik dacht eerst dat dit wel de raarste combinatie ooit gemaakt moest zijn. Maar wat is er nou eigenlijk zo Thais aan witte kool, prei, groene paprika, rode ui en rode peper? Deze ingrediënten hebben ze vast in Italië ook wel, dus zo paste de roerbakmix weer volledig bij de saus.

Ik had eerlijk gezegd een behoorlijk pittig maaltje verwacht, met al deze pittige dingen. Dat was niet echt zo, dus heb ik er zelf nog een ladinkje peper over gemalen. En toen was het best lekker!

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Voor de luie honger

Ik ben het nieuwe jaar alweer goed begonnen. In de eerste weken van januari heb ik bijna niet gekookt, maar heb ik wel wat nieuwe kant-en-klaardingetjes uitgeprobeerd. Want, zoals ik al eerder zei, ik blijf hopen dat het een keer iets goeds zal zijn.

En ik werk.

Het begon met de Marokkaanse stoofschotel van AH Excellent, op de eerste werkdag van het nieuwe jaar.

Dsc04391

Met kip en parelcouscous. Nu ben ik natuurlijk een tijdlang verwend geweest met echt Marokkaans eten. Het moet dus wel erg goed zijn, wil het daaraan kunnen tippen. Dat lukte ook met deze AH maaltijd natuurlijk niet, maar hij was niet verkeerd.

Dsc04397

Parelcouscous kende ik nog niet, en het lijkt helemaal niet op de gewone couscous die ik wel ken. Vooral omdat het grote bolletjes zijn en gewone couscous kleine korreltjes. Maar de pareltjes waren verrassend lekker.

Deze maaltijd komt dus aardig in de buurt van een lekkere maaltijd.

Ook toen ik wél echt ging koken, heb ik voor iets simpels gekozen. Ik ging een witlofovenschotel maken waar aardappelpuree op moest. Volgens het recept van Allerhande moest ik een zak aardappelpuree uit de diepvries hebben. Die kon ik niet vinden, maar in het versvak staan ook bakjes aardappelpuree die al voor je gemaakt zijn. Dus probeerde ik die eens.

Dsc04412

De aardappelpuree was een beetje drellerig en toen ik het uit het bakje haalde bleef het in grote stukken aaneen plakken. Het zag er al met al niet al te smakelijk uit.

Dsc04413

Maar bovenop de ovenschotel en daarna dus in de oven gebakken, was het wel lekker. Of dat door de aardappelpuree kwam of door de rest van de schotel zal ik voor het gemak maar even buiten beschouwing laten.

De volgende miskleun was de Paella van Iglo, uit de diepvries.

Dsc04426

Hij was een keer in de bonus en leek me wel leuk voor mijn project. Ik bedacht me al dat ik er extra garnalen bij zou doen om hem nog beter te maken, tot ik de zak openmaakte. Die extra garnalen bleken helemaal niet nodig te zijn, want er zaten er al heel veel in. Een kijkje in de ingrediëntenlijst verraadde dat de garnalen wel 11% van de ingrediënten waren! Ik keek maar niet verder naar de ingrediënten, want de rest daarvan leek me niet om heel blij van te worden.

Het bereiden was heel makkelijk: de hele inhoud van de zak (wat één grote klomp was) in een pan gooien, beetje water erbij en een tijdje laten pruttelen.

Dsc04430

Het opeten was ook al zo makkelijk: een schepje in je mond doen, beetje kauwen en dan doorslikken.

Dsc04435

De paella was, waar ik al bang voor was, behoorlijk zout. En er zaten ook uien door die niet helemaal gaar leken te zijn. Dit, samen met de andere kruiden en smaaktoevoegers die erdoor zaten, zorgde ervoor dat ik de rest van de avond met een vieze halfgareuienenanderekruidenensmaaktoevoegerssmaak bleef zitten. De overige aardbewoners mogen blij zijn dat ze toen niet naast me hoefden te zitten.

En toen was het nog niet klaar met mijn kant-en-klare avonturen, maar dat komt later.

Honger is de beste saus

Misschien is het je al opgevallen, misschien nog niet, maar ik vind het best leuk om te koken. Toch kook ik niet iedere dag. Ik heb het namelijk best druk met andere dingen: ik moet werken, sporten, blogs schrijven, lijstjes maken, optredens bezoeken, weekendjes weg en nog veel meer van dat soort leuke dingen doen. Daardoor heb ik niet altijd tijd om te koken. Oké, en soms heb ik er ook gewoon even geen zin in.

Gelukkig is de Albert Heijn volledig ingesteld op mensen die niet willen/kunnen koken. Onderdeel van hun assortiment voor luie mensen zijn de verse pasta’s en verse pastasauzen. Deze zien er altijd mooi uit en zijn aan de dure kant, dus daar mag je best iets van verwachten. Toch? Ook al is het kant-en-klaar, het kan best iets zijn. Toch?

De verse pasta’s vind ik meestal best lekker en die koop ik dan ook weleens. Vooral die bijzondere, met vullingen. De verse spaghetti vind ik eerlijk gezegd niet veel bijzonderder dan de ‘gewone’ spaghetti.

Toen ik weer eens zo’n dag had zonder tijd dan wel zin om te koken, bedacht ik me om dan ook maar eens zo’n sausje te kopen. Ik ging voor de tomaat-mascarpone-variant. Die leek me wel lekker en romig. En zacht.

Dsc04262

Om mijn maaltijd nog ergens op te laten lijken kocht ik er ook een zak spinazie en een bakje champignons bij. Niet dat dat zo’n logische combinatie is, maar het was makkelijk en maakte het ook nog een beetje gezond.

Dus roerbakte ik de spinazie en de champignons even, goot de saus erbij en kookte ik de spaghetti. Binnen een paar minuten was ik klaar om te genieten van deze overheerlijke makkelijke maaltijd.

Dsc04264

Jaaha, dat ziet er niet zo lekker uit he!

Helaas vond ik ook deze saus, net als zo veel kant-en-klare sauzen, niet zo smaakvol. Letterlijk. Er zat weinig smaak aan. Ik was blij dat ik er zelf nog wat dingen door gedaan had en leegde er ook nog een deel van mijn pepermolen en zoutmolen boven. Toen was het iets smaakvoller. Maar het was weer geen aanrader. Dan maar weer zorgen dat ik op een vrije dag genoeg voorraden van eten maak voor op dit soort dagen.

Toch hoop ik er nog steeds op dat ik ooit eens iets goeds tegen ga komen. Tot die tijd zijn hier vast nog wat vaker van dit soort teleurstellende verhalen te lezen.

De beproeving

Ik ben begaan met deze wereld en ben dan ook best bereid om onze samenleving wat verder te helpen. Daarom doe ik soms vrijwilligerswerk en zet ik mijn handtekening onder petities. Dankzij mij (en een aantal anderen) worden gewetensgevangenen vrijgelaten, wordt er een dolfijn gered en hoeven studenten uiteindelijk toch geen langstudeerboete te betalen.

Ik werk ook mee aan onderzoeken door hier een vragenlijst in te vullen en daar een evaluatieformulier over het een of het ander. Zo wordt bekend hoe ‘de Nederlander’ denkt over het milieu en wat hij met zijn vakantiegeld doet, of er jongerenoverlast in mijn straat is en uit welk olijfolieschap in een supermarkt ik het liefste een fles olijfolie zou kopen.

Niet alleen steek ik mijn tijd in dergelijke nuttige zaken. Nee, ik ben ook niet te beroerd om mijn etende medemens verder te helpen. Als ik bijvoorbeeld kan voorkomen dat vieze kant-en-klaarbrownies in de schappen komen te liggen, doe ik dat met alle plezier.

Zo kwam het dat ik me onlangs in de situatie bevond dat ik kant-en-klaarsauzen zat te testen. Ik eet dat soort dingen nooit (zelf maken is veel lekkerder) maar voor mijn medemens (en een paar eurootjes) wilde ik wel wat van mijn kostbare tijd opofferen.

Van tevoren moest ik een vragenlijst invullen, om te kijken of ik tot de doelgroep behoorde. Ik moest daarin antwoorden van welke sauzen ik ‘een afkeer‘ had. In het lijstje zag ik niets wat ik echt weerzinwekkend vond, dus kruiste ik niks aan. De enige andere mogelijkheid die ik toen nog had was ‘ik eet al deze sauzen weleens’. Hmmm… dat klopte ook niet. Als ik ergens geen afkeer van heb, wil dat nog niet direct zeggen dat ik het regelmatig eet. Maar goed, toch maar die optie aangekruist.

En jawel, ik viel binnen de doelgroep, want ik werd uitgenodigd om de sauzen te komen testen.

Ik kreeg vier soorten sauzen te proeven. Remouladesaus, stroganoffsaus, kerriesaus en salsa. Van de remouladesaus kreeg ik drie verschillende versies. Ik moest telkens bepalen wat ik vond van het uiterlijk, de geur, de hoeveelheid ingrediënten, de fijnheid/grofheid, het mondgevoel en natuurlijk de smaak. Ik had gehoopt dat de sausjes ergens óp geproefd moesten worden, maar nee, dan is de test natuurlijk niet puur. Dus kreeg ik steeds een bakje saus met een lepeltje erin. En mocht ik hapjes losse saus eten.

Van tevoren verwachtte ik dat ik de sauzen niet erg lekker zou vinden (zie mijn opmerking over waarom ik die dingen nooit eet) en mijn verwachting bleek uit te komen. Joepie. Drie bakjes remouladesaus. Jammie. Van de volgende sauzen kreeg ik gelukkig maar twee versies. Dat vond ik ruim voldoende.

Er zou ongeveer een uur nodig zijn voor de testerij.

Het was echter allemaal wat moeilijker dan gedacht.

Op een gegeven moment hoorde ik paniek in de keuken. Het aantal geteste bakjes stroganoffsaus klopte niet met wat er nog over was. En was dat nou nummer vier of nummer vijf? “Vijf is licht, vier is donker,” hoorde ik van de stemmen in de keuken. (Duh, dat weet toch iedereen?!)

Het liep helemaal fout, en zo zouden de ingevulde lijsten natuurlijk ook niet meer kloppen. Dat vond ik vervelend voor die mensen, maar ik was vooral bang dat alles voor niks was geweest en dat ik dus nóg een keer die sauzen moest proeven. Dat was gelukkig niet zo. Hoe ze de beoordeling van de sauzen nu gaan beoordelen weet ik ook niet.

De meisjes die ons de sauzen moesten brengen raakten helemaal gestresst en in de war. Toen het ene meisje een bakje stroganoffsaus aan een deelneemster gaf, maakte deze haar nog eens extra in de war door te zeggen dat ze stroganoffsaus moest krijgen. Ik kon het haar niet kwalijk nemen dat ze dacht dat het niet klopte, want ik heb nog nooit eerder stroganoffsaus gezien die er zo uitzag. Ik vond het wel zielig voor het meisje, dat van de zenuwen tegen een tafel aanliep.

Voor dat ene uur (wat uiteindelijk iets langer duurde, omdat sommige sauzen in de magnetron moesten en ze niet van tevoren bedacht hadden dat dat tijd kost) vieze sauzen testen kreeg ik waarschijnlijk twee keer zoveel betaald als de meisjes die zich uit de naad renden met de vieze sausje.

Ik twijfel nog of ik dit onterecht vind.

Maar mocht je ooit een stroganoffsaus kopen die een beetje vies blijkt te zijn, dan is dat niet mijn fout!

 

Twijfel?

Ik stond bij de kaasafdeling en wist het meteen: die kaas moet ik hebben! Ik kan namelijk nooit kiezen en twijfel over alles, dus was het duidelijk dat de ‘Twijfelaar’ bij mij paste. Geen twijfel over mogelijk.

Dsc04020

Wel een beetje (een beetje?) duur, maar ik kon er niet omheen. Ik hoopte dat ie erg lekker zou zijn, gezien de prijs. Aan de andere kant ook weer niet, want dan zou ik hem vaker willen kopen en dat wordt een grote kostenpost.

De kaas was gemaakt van koe, geit en schaap. Van de melk van die dieren dan.

Dsc04021

Ik was wel een kwartiertje bezig met het beleggen van de eerste boterham, maar daarna kon ik het dan toch gaan proberen. En lekker dat het was joh! Een beetje als geitenkaas, maar niet helemaal. Of er ook wat schapenkaas doorzat. En een beetje koeienkaas. Zoiets.

Beter dan dit groentenquichetje, dat ik een paar dagen daarvoor had gegeten:

Dsc04015

Ik weet wel dat je van kant-en-klare dingen meestal niet te veel moet verwachten, maar soms kan het toch best ok zijn. Deze quiche was dat bijna. Die stukjes groente die je op de foto ziet, waren ook de enige stukjes groente die op/in de quiche zaten. Nu was het een kleine quiche, maar zelf zou ik er toch minstens vier keer zoveel groente in gepropt kunnen hebben.

Als minimaaltijd na het sporten was hij best handig, maar voor een lekkere maaltijd zou ik toch iets anders kiezen.

En nog even voor de twijfelaars onder ons:

Een zware beproeving

Soms ben ik blij met mijn supermarktavontuur, maar af en toe heb ik het er ook wel zwaar mee. Niet alles wat ik probeer is namelijk lekker. In mijn vorige bericht was dat al zo, en in de afgelopen weken heb ik ook wat dingen geprobeerd die tegenvielen.

Maar laat ik positief beginnen. Ik ging uit mijn werk gelijk door naar de sportschool (ja, fanatiek). Om niet flauw te vallen van de honger, moest ik toch even iets eten. Daar zijn van die kleine pakjes noedels natuurlijk perfect voor. Ik heb al verschillende soorten geprobeerd en nu zag ik deze:

Foto

Hij smaakte niet heel veel anders dan alle andere soorten. Hij was wel iets minder zout dan vaak het geval is, en dat vond ik wel positief.

Vervolgens ging ik naar mijn blauwgele buren om een pot jam te kopen. Ik had al vaker de SYLT HALLON & BLÅBÄRjam gekocht en die was erg lekker. De SYLT LINGONjam had ik nog niet op, maar wel de siroop met deze smaak. Die was ook lekker. Met deze ervaringen in het achterhoofd probeerde ik de sylt lyngonjam uit en verwachtte een lekker jammetje of jampje of jampie.

Dsc03964

Helaas bleek dat niet zo te zijn. De jam is een beetje bitter en met bittere dingen maak je mij niet blij. Geen succes dus.

Dan maar weer eens iets gezonds. Bij de Meltem Plaza kocht ik de volgende groente:

Dsc03972

Op het bordje stond ‘acur’, wat volgens het boekje Dat koop je bij de Turk augurk betekent. In hetzelfde boekje staat bij een foto van deze stengels dat het wilde komkommer is. Toen raakte ik natuurlijk in de war. Ik ging op onderzoek uit.

Bij het zoeken op ‘acur’ kwam ik foto’s tegen van de dingen die ik thuis had liggen. Geen augurken dus. Maar de vertaler van Google zegt dat acur een ‘augurkje’ is. Ik vond mijn groene slurfjes toch echt niet op augurken lijken en al helemaal niet op augurkjes. Bij het zoeken naar wilde komkommer kwam ik alleen maar dingen tegen die er helemaal niet op leken. Een combinatie van de twee dan? Een wilde augurk? Nee, die is ook weer anders.

Uiteindelijk kwam ik er via wikipedia achter dat het een Armeense komkommer is. Het lijkt erop dat dit wel klopt. Zeker weten doe ik het nog steeds niet.

Maar waar het natuurlijk allemaal om gaat is de smaak. En die was niet zo lekker. Wel een beetje komkommerachtig, het leek ook wel een klein beetje op de kelek die ik vorige keer had. Maar wat weeïger en de smaak ging me redelijk snel tegenstaan. En ’s avonds kreeg ik ook nog eens buikpijn, al weet ik niet of dat daaraan lag.

Volgende keer maar weer eens proberen iets lekkers te vinden!