Lekker lopen

Ik ben geboren en getogen op Goeree-Overflakkee, een eiland in ZUID-HOLLAND.

Er gebeurt daar niet zo veel. Daarom verzinnen mensen rare dingen om zich mee bezig te houden. Zoals bijvoorbeeld De Omloop van Goeree-Overflakkee. Ze gaan dan binnen 24 uur heel het eiland rondlopen. Omdat ze dat leuk vinden ofzo.

Nu begrijp ik dat niet zo goed, maar mijn ouders wel. Die houden van lopen.

En ik was wel zo aardig om te gaan kijken hoe het ze verging.

hier loopt mijn vader op een dijk

hier loopt mijn vader op een dijk

Mocht je ook zin hebben om mee te doen, dat kan weer van 30 tot 31 augustus.

____

366 foto’s

Een bijzonder eiland

Waar vrijwilligerswerk allemaal al niet goed voor kan zijn. Ok, je moet soms ook wel iets doen wat op werk lijkt, daarom heet het ook vrijwilligerswerk. Maar het kan ook leuke dingen opleveren. Mijn Afrika-groepje bijvoorbeeld bestaat uit heel leuke mensen. En met die mensen gaan we ieder jaar een weekendje weg. Meestal gebeurt dat aan het eind van de zomer, als er nog kans op mooi weer is. Dit jaar had ik aangeboden om de organisatie voor mijn rekening te nemen. Dus gingen we niet aan het eind van de zomer weg, maar werd het pas in januari. Maar ook dan kan het gelukkig mooi weer zijn, wat dit weekend maar weer bleek. Eigenlijk best goed uitgekozen dus, dat weekend.

Omdat ik sinds afgelopen zomer de Waddensmaak te pakken hebben, zou de reis ons naar Texel voeren. Heel leuk, als je er niet bij stilstaat dat je misschien wel met het openbaar vervoer moet reizen. Dan blijkt het opeens nogal een reis te zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken. En dat we met vijf personen waren in plaats van de in eerste instantie geplande acht ook niet. Hadden we tenminste bijna allemaal een eigen slaapkamer!

Een van de leuke dingen aan Waddeneilanden is dat je er alleen met de boot kan komen. Naar Terschelling en Vlieland duurt dat best lang. Naar Texel maar twintig minuten. Deze boot vaart heel rustig. Tien minuten nadat we zouden moeten vertrekken vroeg ik me af of de boot nou niet eens zou gaan varen. Maar toen waren we dus al tien minuten aan het varen. De rest van het weekend heb ik maar niet te veel vragen meer gesteld.

We hebben op Texel een paar bijzondere dingen meegemaakt. Het is daar namelijk niet zoals in de grote stad. Mensen zijn er (bijna allemaal) aardig en vertrouwen elkaar. Dus kon het gebeuren dat we geen sleutel voor het huisje hoefden op te halen, maar de deur gewoon open was gelaten. Wel handig.

Wat ook kon gebeuren is dat de eigenaresse gewoon naar binnen wilde lopen om ons de huisregels te verkondigen. Gelukkig hadden wij zelf wel de deur op slot gedaan.

Mensen die we tegenkwamen zeiden gedag. Ook in de supermarkt zei de caissière gedag toen we binnenkwamen (en dus nog niet eens aan de kassa stonden). En mensen zetten hun fiets niet op slot. Dat kan daar ook gewoon.

In het restaurant waar we aten, hadden we het erover dat we niet wisten of we een kurkentrekker in het huisje hadden. We hadden namelijk wel een fles wijn met een kurk. De restauranteigenaar leende ons zijn enige kurkentrekker uit. Als we hem maar wel weer terug zouden brengen, want het was dus zijn enige kurkentrekker. Ook dat kan daar gewoon.

We kwamen er ook achter dat er een fonteinsnol op Texel huist. Die zijn we gelukkig niet tegengekomen. Ook andere snollen en dellen hebben we alleen op borden zien staan.

Dsc02915

Er zijn ook veel zeehonden. In principe niet óp het eiland, maar daar in de buurt. Als ze wel op het eiland komen en een beetje kapot zijn, worden ze in Ecomare opgevangen. En daar kun je ze dan gaan bekijken. Sommige zijn lief en klein en schattig en snoezelig en zielig. Andere zijn lelijk en daardoor natuurlijk minder schattig en snoezelig en zielig. En sommige zijn blind en hebben staar en rode ogen en zijn dus eigenlijk heel zielig maar vond ik toch eigenlijk vooral eng. Wat dan ook wel weer zielig is.

Lieve kleine zeehond:

Dsc02868

Lelijke zeehond (maar hij kan wel op zijn achtervinnen staan!):

Dsc02892

En verder zijn er nog veel meer leuke dingen, zoals Texelse biertjes, verse visjes, heel veel schapen, strand (niet overal geloof ik), Texels appelsap, spannende verhalen over wilde katten en koeien die dikke stevige vlaaien maken en slufters. Oh ja, en we hebben Sinterklaas gevierd. Dat kan daar ook gewoon nog op 14 januari.

Dsc03002

Texel, een bijzondere belevenis.