Dag Antwerpen

Zo’n kort berichtje, en dan opeens wel allemaal reacties he. Het moet ook niet gekker worden. Maar goed, ik ben dus inmiddels weer thuis. De laatste avond in Antwerpen was gezellig, een beetje té op een gegeven moment. Samen met Pia en Brigitte had ik spaghetti gegeten en lekkere wijntjes gedronken. Dat ging dus wel goed. Ze hadden ook nog een afscheidscadeautje voor me gekocht! De dvd van ‘Anyway the Wind Blows’ van Tom Barman. Deze film speelt zich af in Antwerpen dus kan ik zo de stad nog eens zien (als ik eerst eens een dvd-speler koop tenminste) 🙂 En nog wat foto’s. Erg lief van ze!
Om een uur of twee werd het me allemaal een beetje teveel en moest de wastafel van Pia eraan geloven. Helaas was deze niet bestand tegen de spaghetti en moesten we hem proberen te ontstoppen. Lekker werkje zo middenin de nacht maar ik geloof dat het uiteindelijk nog goedgekomen is. Ach het is in ieder geval een gezellige laatste avond geweest 🙂
De volgende dag moest ik redelijk vroeg opstaan omdat mijn vader al om tien uur op de stoep zou staan! Het ging niet allemaal van harte, maar het is me gelukt om op tijd klaar te zijn. Gelukkig ging het na een tijdje wel weer wat beter en kon ik de autorit best goed volhouden. Maar moe was ik wel!
Thuis aangekomen alle spullen weer uit de auto laden en in mijn kamer zetten. En toen, waar moest ik beginnen? Een groot gedeelte van mijn kamer stond vol met dozen en tassen enzo en overal was het ook nog eens stoffig. Wat moest ik eerst doen? Ik denk dat ik dit een uur heb zitten bedenken voor ik echt iets ging doen. Maar goed, na een paar daagjes van stofzuigen, stoffen en spullen uitpakken ben ik nu wel zo goed als klaar. Paar kleine dingetjes nog, maar ik kan hier in ieder geval weer normaal leven.
En nu… beginnen aan de scriptie! Bedankt voor de reacties, leuk om te weten dat mensen het lezen. En voor al het bezoek natuurlijk, dat vond ik ook erg gezellig! En een blog over mij in Nederland, daar zie ik het nut niet zo van in 🙂

Rare mannen

Vandaag was een rare, maar wel erg grappige avond. Eerst ben ik met Pia en Brigitte naar de pizzeria gegaan. Hier was het erg rustig dus de obers verveelden zich geloof ik een beetje. Ze zaten al wat grapjes te maken en op een gegeven moment zag ik ze met de kok staan lachen en naar ons kijken. En ja hoor, na een tijdje kwamen ze met een pizzaiola voor Brigitte aan. In hartjesvorm! Omdat we net allemaal een hele pizza op hadden, kon ze deze niet meer op en vroeg ze of ze hem mee mocht nemen. Alleen als ze hem zoende, of hem ook mee naar huis zou nemen! Uiteindelijk kreeg ze hem toch in een doos mee zonder er iets voor te doen. Maar het was wel erg grappig. We kregen ook nog een drankje van het huis, amaretto. Lekker hoor 🙂


Daarna zijn we maar weggegaan, aangezien wij de enige waren die er nog zaten. We wisten natuurlijk niet wat ze verder nog voor ons in petto zouden hebben, dus leek ons dit wel veiliger. We zijn maar richting de jeneverbar gegaan. Ook hier was het weer een beetje raar. Sowieso liep er een poes rond die gewoon bij ons op tafel kwam liggen, maar dat was wel leuk. Na een tijdje kwam een oudere man bij ons aan tafel staan, het was duidelijk dat hij al wel een paar glaasjes achterover geslagen had. Hij hoorde dat Pia en Brigitte Duits waren en ging tegen ze praten. Toen hij vroeg of ze van het ‘Deutsche Reich’, het ‘Arische Reich’ kwamen viel dat een beetje verkeerd en op de vraag of hij bij ons mocht komen zitten zeiden we dan ook nee. Maar hij begreep het geloof ik niet zo goed want hij bleef het vragen. Een paar mannen achter ons, waarbij de ‘patron’ van het café, redden ons. Nadeel voor hun was dat hij nu de hele avond bij hen bleef staan 🙂 Waar hij het allemaal over had weet ik niet, maar af en toe hoorde ik flarden over Kama Sutra, vrouw van 85 en seks… Ik weet niet of die mannen zo blij waren met zijn gezelschap!

Nog maar drie dagen!!!


Rosanne aan het stressen? Nou nee hoor, ik ben gewoon langzaam aan het afbouwen 🙂 Die stress komt later nog wel denk ik, als ik mijn thesis aan het schrijven ben.
De laatste week staat eigenlijk een beetje in het teken van weggaan. Ik ben al begonnen met wat boeken inpakken enzo. Ondertussen laat ik af en toe wat vallen en hoef ik dus weer minder mee te nemen omdat het allemaal kapot is. Dat is ook een manier om te zorgen dat alles in de auto past natuurlijk… Van ESN was dinsdag het laatste feestje. Dit was echter niet zo heel leuk, ik heb er wel gezelligere feestjes meegemaakt.
Ook ben ik voor de laatste keer in het rusthuis geweest. Deze week had ik eindelijk mijn ‘verklaring van goed gedrag’ binnen, dus die kon ik bij mijn laatste bezoek daar nog even geven. Heb ik lekker veel aan gehad nu :/ Maar goed, ik ben er uiteindelijk wel een aantal keren geweest en heb er wel wat gegevens kunnen verzamelen.
Gisteravond nog een verjaardagsfeestje gehad. Het was gezellig, maar het bezoek was wel een beetje vreemd. Ach, met een paar glaasjes wijn maakt dat ook allemaal niet meer uit 🙂 Morgen of dinsdag voor de laatste keer met wat mensen een pintje drinken en dan ga ik woensdag alweer naar huis…


Gezellige chaos


Rosanne-beredenering: Als je kiwi’s eet, krijg je veel vitamines binnen en blijf je gezond. Als de kiwi’s die je koopt nog keihard en keizuur zijn, zijn ze niet te eten. Gevolg is dat je geen vitamines binnenkrijgt en dus ook niet gezond blijft. Dit overkwam mij deze week. Helaas precies aan het begin van een druk weekend. Donderdagnacht werd ik een keer wakker en voelde ik dat ik ziek, of in ieder geval verkouden, begon te worden. En dan is er niks meer aan te doen. Dus toen ik vrijdag Loes van het station moest halen voelde ik me al niet zo heel goed. Toch was het een gezellige dag. We hebben een broodje gegeten, wat gewinkeld, terrasje gezeten, wat rondgewandeld en pizza gegeten. Niet hele spannende dingen (die zijn er hier niet echt) maar gewoon gezellig 🙂
Om half negen ging Loes weer met de trein naar huis, ze moest nog een eindje reizen. Ik was inmiddels toch best moe, van het vele lopen en mijn verkoudheid, dus ik ben maar even op mijn bed gaan liggen om uit te rusten. Om half elf moest ik alweer op het station zijn omdat daar het volgende bezoek kwam. Die avond zijn we nog wel ergens een biertje wezen drinken, maar niet al te lang. Het ‘echte stappen’ bewaarden we voor de zaterdag, toen er nog meer mensen kwamen.
Helaas voelde ik me zaterdag nog steeds niet erg lekker, maar ik heb toch doorgezet. Met al het bezoek dat er kwam moest ik wel 🙂 We hebben een rondvaarttochtje op de Schelde gemaakt, wat wel een beetje tegenviel. Gewoon een recht stuk waar je de rand van de stad kon zien, en een heel klein stukje richting het industriegebied. Ik dacht dat we daar ook wel heen zouden gaan, maar dat is een andere tocht die veel langer duurt. Maar goed, zo hadden we in ieder geval iets te doen! Met zoveel mensen (dertien!) is het soms lastig om te beslissen wat je gaat doen, dus het kwam vaak voor dat we een tijd ergens stilstonden. De enige oplossing is gewoon gaan lopen, dan komt de rest wel achter je aan 🙂 Voor het eten vonden we een leuk restaurant, de Pelgrom. Dit is in ondergrondse kelders, met alleen wat kaarsen als verlichting. Jammer dat er bij ons een enorme groep Duitsers kwam te zitten, waardoor het niet meer zo rustig was, maar ja. De huistovenaar hield hen wel bezig.





’s Avonds nog jenever gedronken in de jeneverbar en daarna zijn we naar de Aalmoezenier gegaan. Niet iedereen vond dit even leuk geloof ik, maar dat krijg je met zo’n groep. Ik vond het best gezellig en ik kon inmiddels alweer wat beter op mijn zere benen staan (misschien door de jenever en bier?).
Zondag lagen Lies en ik nog op bed, toen we alweer te horen kregen dat de rest van het jeugdhotel hierheen zou komen. Hoe konden ze nou zo vroeg alweer klaar zijn??? Dus wij heel snel uit bed gekomen, gedouched en gegeten, zodat we in ieder geval klaar zouden zijn als ze kwamen. Gelukkig hebben ze erg rustig gelopen, waardoor wij zelfs nog moesten wachten. Daarna weer even de stad in geweest, in de regen.
Half zes heb ik de laatste bezoekers weer op de trein gezet en daarna had ik zo in slaap kunnen vallen. Maar dat was natuurlijk een beetje te vroeg. Ik moest nog wat eten en gelukkig gingen Pia en Brigitte noodles en sushi bestellen, dus daar heb ik maar aan meegdaan. En de allerallerallerlaatste aflevering van Gilmore Girls gekeken… nu is het echt over 😦
En nu zit mijn hoofd een beetje vol met chaos. Is mijn onderzoek wel goed afgerond, heb ik genoeg gedaan? Zijn er nog dingen die ik echt moet doen? En heb ik daar nog zin in? (Nee!) En zijn er naast mijn onderzoek nog dingen die ik graag wil doen? Heb ik daar nog tijd voor? Straks maar even lijstjes gaan maken 🙂

C&A

Gistermiddag weer bezoek gehad. Nadat ze íetsje meer van Antwerpen gezien hadden dan de bedoeling was, stonden dan uiteindelijk toch Anne en Corné voor mijn deur. Het is toch anders om in België te rijden dan in Nederland 🙂 Ze hadden foto’s meegenomen van hun huwelijksreis dus die heb ik eerst even bekeken, zag er erg leuk uit!
In België moet je naast fritten natuurlijk ook wafels eten, dus dat zijn we eerst maar eens gaan doen. Jammer dat ze hier niet snappen dat je voor een restaurant binnen en een groot terras buiten wel wat meer dan drie obers kunt gebruiken. Nu hebben we ruim een uur over een wafeltje gedaan. Maar goed, zo erg was het nou ook weer niet want we zaten wel lekker en het was ook goed te eten. Omdat ik niet zoveel anders weet te bedenken, hebben we daarna de gebruikelijke rondwandeling door de stad gemaakt. De extra van de dag was een uitleg door een Antwerpse vrouw, zij wist toch weer spannende details te vertellen die ik nog niet wist!
Na een hele middag gelopen te hebben waren we natuurlijk wel uitgeput en besloten we om ergens te gaan eten. Na een niet al te korte bedenktijd hebben we toch iets gevonden, en ik vond het een goede keuze! Weer lekkere scampi’s met knoflook gegeten, dat is toch wel mijn favoriet denk ik 🙂 Thuis nog een bakkie thee gedaan en toen zijn ze weer richting huis vertrokken. Het was een leuke dag (ook al zat Corné af en toe te slapen)!



’s Avonds heb ik bij Pia nog een paar rare Quentin Tarantino-films gekeken. Wat moet die kerel af en toe een rare kronkels in zijn hersenen hebben zeg :S En nu moet ik weer naar het station om Loes op te halen, mijn bezoekster van vandaag 🙂

Mmmm…

De laatste weken eet ik bijna iedere dag in het studentenrestaurant. Hier kun je voor weinig geld een complete maaltijd krijgen en het zit ook nog eens bij mij in de straat.

Voordeel hiervan is dat ik ’s avonds niet hoef te koken. In deze ongezellige keuken (met afwas die er al stond toen ik hier aankwam!!) vind ik dat namelijk niet zo leuk en dat elektrisch koken gaat me ook nog steeds niet al te goed af. Hieronder wat beelden van de heerlijke maaltijden die er geserveerd worden. Zoals je ziet, we genieten ervan!



Kort maar krachtig Flakkee

‘Pindakaas, daar word je groot en sterk van,’ heb ik altijd geleerd. Nu blijkt dat je er ook nog eens goede ideeën van kan krijgen. Tenminste, als je Martijn heet en op zondagmiddag met een boterham met pindakaas zit te ontbijten. Het idee was het volgende (in mijn eigen woorden): ‘omdat papa en mama vandaag hun verjaardag vieren
en het morgen ook nog eens moederdag is, is het wel leuk om Rosanne hier te hebben. Misschien kan ze wel met de trein naar Roosendaal komen en wij haar daar ophalen met de auto.’ Zo gedacht, zo gedaan. Eerst belde hij mij om te vragen of ik dat zag zitten. Daarna ging hij pas aan Derk vragen of hij wilde rijden. (Stel dat hij dit niet wilde, zat ik me al helemaal te verheugen op een ritje Nederland.) Gelukkig wilde Derk dit wel en mocht hij van papa wel met de auto. Aan mama werd niks verteld, alleen Aron wist ervan. Op een gegeven moment vroeg mama zich wel af waar Martijn en Derk nu waren, maar dankzij Aron zijn goede opvoeding wist hij wel een geheimpje te bewaren. Zo gebeurde het dat ik dus rond zes uur als een verrassing voor mama haar neus stond! Was zij even blij!

Ik vond het zelf ook leuk om even naar huis te gaan, al was het erg kort. De volgende dag moest ik alweer redelijk vroeg terug, omdat ik ’s avonds naar een concert zou gaan. Pia, Brigitte en ik hadden nog kaartjes tegoed voor Trix (muziekcentrum) en voor ik naar huis ga wilde ik hier nog wel iets mee doen. Zondag bleek er een optreden te zijn dus daar zijn we maar naartoe gegaan. Het was een optreden van de band Two Gallants. Het waren inderdaad twee mannen, maar op de vraag of ze galant zijn moet ik toch een negatief antwoord geven. (Helaas is de foto niet zo goed gelukt. In real life was het duidelijk dat de galante heer zijn broek wat verder op moest trekken.)
De muziek vond ik verder ook niet zo erg boeiend. Misschien leuk voor op de achtergrond als je met andere dingen bezig, of lekker met een biertje in het zonnetje zit, maar om de hele tijd naar te luisteren vond ik het een beetje saai. Maar ieder zijn smaak, nu weet ik in ieder geval dat ik op het Dourfestival niet naar ze hoef te gaan kijken (behalve als er niks anders te doen is dan met een biertje in het zonnetje te zitten).
Vanavond had ik nog een interview met een joodse meneer, dit is wel een van de laatste geweest. Ik ben hier nog twee weken en ben nu dus een beetje aan het afronden. Jaaa over twee weken ben ik weer in Utrecht!