Rosana Simona Barcelona

Als je samen op vakantie gaat, is het wel zo handig als je een beetje dezelfde ideeën hebt over wat je onder vakantie verstaat. Dus kwam het wel goed uit dat ik met Simone naar Barcelona ging: ik was net dertig en zij was zwanger, allebei niet meer in staat om lang op te blijven en te gaan stappen dus.

Gelukkig konden we nog wel veel andere dingen, zoals:

– Heel lang zoeken naar een goed en leuk en niet te duur restaurant. En dan uiteindelijk bij een slecht en ongezellig en duur restaurant belanden. (Dat gebeurde gelukkig maar een paar keer, want het lukte ons ook weleens met een betere uitkomst.)

Heel erg lekker eten!

Heel erg lekker eten!

– Lang zoeken naar een bioscoop. We zagen overal posters hangen van de nieuwste film met Ryan, Sólo Dios perdona (spreekt hij ook Spaans dan?), en besloten daar naartoe te gaan. De bioscoop leek makkelijk te vinden, dus konden we wel vertrekken zonder plattegrond mee te nemen. De bioscoop bleek niet zo makkelijk te vinden, dus weten we nog steeds niet of Ryan goed Spaans spreekt.

– Zoeken naar de grote Salamander (of Draak, zo je wilt) van Gaudí op La Rambla. Daar bleek hij niet te staan, dus vonden we hem daar niet.

– Zoeken naar de grote Salamander (of Draak, zo je wilt) in Park Güell. Daar bleek hij wel te staan, maar bij een andere ingang dan die wij genomen hadden. Daar moest je voor betalen en omdat wij heel het park al hadden gezien omdat we door een andere ingang naar binnen waren gekomen, wilden we dat niet meer.

– Sleutelhangers van de grote Salamander (of Draak, zo je wilt) vinden. We zochten er niet eens naar, maar zagen ze overal. Des te pijnlijker dat we de echte niet gevonden hebben.

– Een kabelbaantripje plannen op een moment dat er maintenance was. Dat wisten we natuurlijk niet van tevoren, en de man die daar werkte blijkbaar ook niet. Hij wist dan ook niet of het nog een half uur zou duren, of misschien wel twee uur. Daar wilden we niet op wachten, dus gingen we maar op een iets minder spannende maar niet minder intensieve manier de berg op: met de metro, lopend en nog een stukje met de bus. Op de terugweg konden we nog wel een eindje met de kabelbaan, joepie!

In dekabelbaan

In de kabelbaan

– En natuurlijk allerlei andere leuke dingen, zoals Barcelona binnenkomen en bijna ook weer verlaten zonder ook maar één keer je paspoort te laten zien. Pas bij het enteren van het vliegtuig dat ons terugbracht naar Amsterdam gunde iemand dat ding een blik waardig.

Na Boedapest en Berlijn aangedaan te hebben, was dit mijn derde B-tripje van dit jaar. Wat wil een mens nog meer?!

10 dingen die je zou kunnen doen als je in Berlijn bent…

… en hoe ons dat is vergaan.

ZON!

ZON!

  • Mensen kennen die daar wonen, zodat je een goede uitvalsbasis hebt – oh ja, en gezelligheid. Wel handig is het dan als je gastheer niet de deur in het slot laat vallen als je aankomt, zonder dat hij de sleutel in zijn zak heeft, waardoor je niet eens de tijd hebt om je slaapplaats te bekijken en je tas uit te pakken, maar direct de stad in moet om daar een beetje in het gras langs het water van de zon te genieten.
    Eigenlijk niet eens zo’n heel slecht scenario, dus besloten we het zo maar aan te pakken.
  • Mensen kennen die daar wonen, zodat je een goede uitvalsbasis hebt – oh ja, en gezelligheid. Wel handig is het dan als niet de volgende dag het internet uitvalt zodat je niet eens van tevoren weet of het die dag wéér zulk mooi weer wordt en als dan niet óók nog eens de douche kapot gaat, waardoor je ongewassen de stad in moet. Terwijl het zo warm en zonnig is dat je misschien wel een beetje gaat zweten. Ook dat scenario voerden wij uit.
  • Een 7-dagenticket voor het openbaar vervoer kopen, zodat je elk moment in de tram, U-bahn, S-bahn of wat dan ook kunt stappen. Zo kun je vermoeide en pijnlijke voeten voorkomen. Denk er dan wel op tijd aan dat dat is wat je kunt doen met dat ticket, nog vóórdat je vermoeide en pijnlijke voeten hebt. Anders loop je net als ik de rest van je tijd daar met vermoeide en pijnlijke voeten rond, zelfs als je in de tram, U-bahn, S-bahn of wat dan ook gestapt bent. (Het ticket moet je weliswaar bij immer chagrijnige mensen kopen, maar je krijgt er wel een zeer nuttig plattegrondje van de stad bij. Helemaal gratis! Wij hebben hier gretig gebruik van gemaakt.)
  • De muur bekijken. Een stukje geschiedenis dat deels weggehaald is door een projectontwikkelaar. Wat nogal zonde is. Wij hebben het stuk dat er nog staat gezien en zijn er zelfs mee op de foto gegaan.
stukje muur

dit zijn wij niet, maar het is wel een stukje muur

  • Een fiets huren. Dat is niet per se nodig als je al zo’n ticket voor het openbaar vervoer hebt gekocht, maar wel als je wilt fietsen op voormalig vliegveld Tempelhof. Door de wind voortgeblazen over de landingsbanen krijg je bijna het gevoel dat je gaat opstijgen. Aan deze ervaring hebben wij toegevoegd: na afloop een koud biertje drinken in de zon. Geen slecht idee, al zeg ik het zelf.
ready for take-off

ready for take-off

  • Currywurst, de echte Berlijnse Wurst. Die koop je dan bij een tentje dat bekend staat als tentje met de beste Currywursten en waar dan ook een lange rij staat, omdat iedereen dat weet.
    Schijnt.
    Ik heb het niet gezien. En ik heb ze niet gegeten. Wel twee Bratwursten, dat dan weer wel.
  • Goedkoop sushi eten. Als sushifan heb je het zwaar in Nederland. Niet omdat het zo weinig te krijgen is (de laatste jaren duikt op iedere straathoek in Utrecht wel een sushitent op), maar omdat het zo duur is. En in Berlijn dus niet, hoorde ik van meerdere mensen. Sushi hebben we wel gegeten, maar goedkoop was het niet. Het restaurant was echter zo mooi en de kaart zag er zo goed uit dat we niet anders konden dan daar gaan zitten.
DSC_0086

mét sashimi!

DSC_0087

en bier!

  • Club-Mate drinken. Dat heb ik gedaan, maar ik zou het je niet aanraden. Is helemaal niet zo lekker.
  • Van de Fernsehturm op de Alexanderplatz over Unter den Linden richting de Brandenburger Tor gaan en dan naar de Reichstag en het Holocaustmonument en vervolgens richting Checkpoint Charlie. Dan heb je gelijk een groot aantal toeristische en historische hoogtepunten gezien en kun je tenminste zeggen dat je daar geweest bent. Wij deden dat gelukkig toen we de fiets nog hadden, want anders hadden mijn arme voetjes het natuurlijk allemaal niet aangekund. Vervolgens zou ik ook nog even naar het Jüdisches Museum Berlin gaan. Een bijzonder gebouw waar je dagenlang in zou kunnen ronddolen (zo lang hebben wij het niet volgehouden, maar alleen omdat we dan de trein terug naar huis zouden missen. En omdat ik vermoeide en pijnlijke voeten had.).
DSC04948

daar word je stil van

  • Uitgaan. Oh ja, uitgaan. Dat hebben we dus niet gedaan. We gingen wel naar een festival dat door The xx was georganiseerd. Dat was dan ook ons hoofddoel in Berlijn. Misschien nog wel beter dan uitgaan. Maar dat weet ik natuurlijk niet, want dat heb ik niet gedaan.

Je zou natuurlijk ook gewoon honderd andere dingen kunnen doen of HIER wat mooie foto’s bekijken.

Zomaar een gehucht

Eerder schreef ik al over de voordelen van het doen van vrijwilligerswerk. Inmiddels doe ik niet meer aan vrijwilligerswerk. Al die dingen doen, en vooral het vele denken aan al die dingen die ik eigenlijk zou moeten doen; dat werd me allemaal een beetje te zwaar. Maar de voordelen waren natuurlijk wel voordelig en daar doe ik voorlopig nog wel even aan.

Dit keer lag het voordeel in Hombourg, een gehucht in de buurt van Maastricht, net over de grens in België.

Ook in gehuchten – of juist in gehuchten? – blijk je je prima te kunnen vermaken.

Er was daar een restaurant met de bijzondere naam ‘het gebottelde varken’ (‘le cochon embouteillé‘). Daar dronken we, onder het toeziend oog van een aan de muur hangend zwijnenhoofd, wat biertjes die om de hoek gebrouwen waren. Lekkere biertjes en een veilig gevoel, zo’n wakend varken.

De volgende dag zochten we ons heil in Maastricht. Het zonnetje scheen en onderweg genoten we van het uitzicht vol koeien in een reliëflandschap met verlaten stations. In Maastricht hadden we het geluk om de intocht van Sinterklaas mee te maken. Wij zochten snel ons heil in de kazematten, om hier door eeuwen geleden uitgegraven gangen rond te dolen. Hier leerden we onder andere wat we kunnen doen om onszelf te beschermen als ‘de bom’ valt. Ook al zo’n veilig gevoel.

Dsc04185

’s Avonds was het feest in Hombourg.

Een feest om nooit te vergeten.

De plaatselijke schuttersvereniging had de week tevoren een koning gekozen en deze avond gaf de roi de tir een feestje. Heel het dorp was uitgelopen naar de zaal in het dorpshuis om zijn kroning te vieren. De jeugd hing vooral buiten om sigaretten en andere waar te roken, terwijl de ouders binnen uit hun dak gingen op Sunday Bloody Sunday, Franse jarentachtigmuziek en een alomvattende Abba-medley. Wat opviel was dat de lokale kapper al jaren niet meer aan bijscholing gedaan leek te hebben en dat hetzelfde gold voor de uitbater van waarschijnlijk de enige kledingwinkel in het dorp.

Wij keken onze ogen uit.

En de dorpsbewoners ook naar ons.

De wandeling die voor de volgende dag op het programma stond, hebben we wegens omstandigheden niet kunnen uitvoeren. We wilden namelijk niet nat worden. We hebben dus ook niet kunnen zien hoe de inwoners van Hombourg er aan toe waren na hun jaarlijkse avondje uit.

Gelukkig kwamen we zonder hen ook de dag wel door.

Al met al weer een weekend to remember.

Wat mij betreft geniet ik nog jaren van de voordelen van het (niet) doen van vrijwilligerswerk.

En oh ja, voor de nieuwste panty’s moet je in de supermarkt van Hombourg zijn.

Dsc04124

Bèèèèèèh!

Vandaag is weer de عيد الأضحى begonnen. Voor degenen die dit niet begrijpen; dat is het Offerfeest, danwel Slachtfeest, danwel het Grote Feest. Of, voor mijn oud-cursisten die niet zo goed Nederlands spraken: het Schapenfeest. Welke naam je er ook aan wilt geven, het gaat er uiteindelijk om dat het voor de moslims een belangrijk feest is.

En ik moest hierdoor denken aan mijn ervaringen met dit feest in Marokko. 

Eerst de schapensfeer die in de lucht hing:

Schaap1

Daarna mijn volhardende pogingen om bepaalde schapendelen te ontwijken:

Schaap2

En vervolgens de overvloed aan schapenvlees:

Schaap3

En waar ik niet over schreef, maar wat ik me wel levendig herinner: de geur van schapenvlees die een paar dagen lang in de stad hing. Iets te overdadig wat mij betreft. En misschien hing die er nog wel langer, maar ik ging er toen snel vandoor.

Meer over die avonturen is natuurlijk altijd terug te lezen en ook een beetje te zien.

Voor nu: مبروك عيد *

* mensen die Arabisch lezen zullen zien dat dit niet helemaal klopt, maar de meesten van jullie zullen dat gelukkig niet doorhebben

Bier und Brezen

Dit weekend was ik in München. Ik wist eigenlijk vrij weinig over deze stad, maar je blijkt er best veel te kunnen doen. Dat heb ik dan ook gedaan. Een paar dingen die je gedaan moet hebben in München (of niet, maar het kan je verblijf wel veraangenamen):

  • Een Brezen
    eten. De Brezen lijkt op de ‘zoute stokjes‘ die iedereen wel kent,
    maar is een stuk groter en zacht en in de vorm van een krakeling. Er
    zitten erg veel zoutstukjes op, die je er het beste vanaf kunt
    schrapen (anders moet je weer zo veel bier drinken om de dorst tegen
    te gaan).

  • Weißwurst eten. De Münchense vorm van Bratwurst. Dit werd me sterk afgeraden door mijn broertjes, dus dit heb ik niet gedaan. Maar het is dus wel iets echt Münchens.

    Ik heb trouwens wel een kroket op.

  • Naar een Biergarten
    gaan. Gezellig met zijn allen aan lange tafels zitten en, jawel,
    bier drinken. Dit heb ik wel gedaan. Waar we de eerste avond nog
    halve liters kregen, werden er in de Biergarten slechts literpullen
    geserveerd. Die avond had ik besloten om één biertje te doen,
    omdat ik een beetje hoofdpijn had en rustig aan wilde doen. Aan dat
    ene biertje had ik dan ook ruim voldoende.

  • De Oktoberfesten
    bezoeken. Dit lukt wel als je in september in München bent (what’s
    in a name?) maar in augustus nog niet. Deze activiteit heb ik dus
    ook niet kunnen uitvoeren. In de buurt was echter een mooi
    alternatief: het Dachauer Volksfest.

    Dsc03772

    Een klein voorproefje op de
    Oktoberfesten, waar de Lederhosen en Dirndls niet ontbraken.

    Dsc03776

    Ook hier weer literpullen (eventueel een beetje te smokkelen door een Radler te bestellen; bier gemengd met 7up) en als meest geliefde maaltijd de halve haantjes. Met live-entertainment door een fanfare, dikke dronken
    Duitsers en vallende vrienden.

  • Tot rust komen in de
    metrostations. Hier hoef je je niet te vervelen als je op de metro
    wacht, want je kunt genieten van de prachtigste symfonieën die voor je afgespeeld worden.

  • Running sushi eten.
    De sushi komt op een lopende band voorbij, dus je moet wel opletten,
    want voor je het weet is dat bordje met lekkere sushi er alweer
    vandoor.

En natuurlijk zijn er nog genoeg andere dingen te beleven. Kijk bijvoorbeeld hier voor goede tips.

Amai!

Morgen is het alweer zover; dan reis ik af naar het zuiden voor een paar dagen muziek, bier, dixi’s/toitois en slecht slapen op Rock Werchter. Ik heb me alvast voorbereid door muziek te luisteren, de weersverwachtingen in de gaten te houden (als in websites afspeuren tot ik er één gevonden heb die goed weer opgeeft en dan daarin geloven), regenlaarzen en poncho’s op te zoeken en daarnaast ook zonnebrandcrème en slippers in te slaan.

Maar niet alleen die praktische zaken vergen een gedegen voorbereiding. Als ik naar het buitenland ga, spreek ik ook graag de taal van daar. Zelf vind ik het ook niet fijn om in Amsterdam in het Engels aangesproken te worden of op Flakkee in het Duits, dus probeer ik me zo veel mogelijk aan te passen aan waar ik ben. In het geval van België lijkt dat niet zo moeilijk, maar dat kan nog best tegenvallen. Als je bijvoorbeeld gevraagd wordt of je haar gebrusht moet worden en hoe kort je froufrou mag zijn, is het wel handig om te weten wat daarmee bedoeld wordt. Nu zal me dat komend weekend niet zo snel gebeuren, omdat ik niet van plan was om daar naar de kapper te gaan, maar het lijkt me toch belangrijk om even bij deze kwestie stil te staan.

Toen ik een tijdje in Antwerpen logeerde, heb ik mijn oren goed de kost gegeven en ook van de Belgische radio leer ik nog weleens wat. Daarom verwacht ik dat ik me wel zal redden de komende dagen. Het belangrijkste is dat ik weet dat ik eerst bons moet kopen, waarmee ik aan de toog mijn pintjes kan halen. Mocht ik hier niet genoeg aan hebben, dan kan ik een soft ijskreem kopen, een gevitamineerd sapje en misschien zelfs ergens wat groentjes. De vazen worden hopelijk wel gerecycleerd. Als iemand een praatje met me wil slaan, hoef ik niet bang te zijn dat ik klappen krijg, want ik weet dat dat gewoon voor de gezelligheid is. En zolang ik geen ambetante buitenwippers tegenkom, zal het vast een schoon en plezant weekend worden.

Saluukes!