Soms zegt uiterlijk alles

Jarenlang werd ik aangestaard door de flesjes van Arizona, die ik in tijdschriften zag staan en in sommige cafeetjes. Ze zagen er zo mooi uit en ik dacht altijd dat het echte glazen flesjes waren. Maar wat voor drankje het was, wist ik eigenlijk niet eens.

En ik waagde me er ook niet aan.

Tot ik ze op een dag gewoon in het schap van de AH zag staan en ik ze eens beter bekeek. Het bleken plastic flesjes te zijn met ice tea. Toen besloot ik om ze nog steeds niet te kopen, want ik houd niet van ice tea. En die plasticheid viel me eerlijk gezegd ook een beetje tegen.

Weer een tijd later besloot ik toch eens zo’n flesje te kopen, want ik was toch wel nieuwsgierig. En wilde toch wel een keer zo’n iets-minder-mooi-want-plastic-maar-nog-steeds-wel-mooi flesje kopen. Ik kocht dus de mooiste versie, die met de kersenbloesem op het flesje en de smaak green tea with honey. En wat bleek: het was lekker! Ik heb hem daarna zelfs nog een keer gekocht!

Op een gegeven moment werd ik ook wel nieuwsgierig naar de andere smaken. Of eigenlijk alleen maar naar de smaak pomegrenate green tea. Die zag er nog het minst onaantrekkelijk uit van allemaal (ja, eigenlijk ziet alleen die groene thee met honing er mooi uit). Dus besloot ik op een kwade dag ook deze smaak eens uit te proberen.

niet zo heel mooi he

niet zo heel mooi he

Helaas wist deze fles me niet te verrassen. Hij zag er niet alleen niet zo mooi uit, de inhoud was ook niet zo lekker. Te zoet. En gewoon niet lekker. Of ik de andere smaken ooit uit zal proberen, betwijfel ik. Misschien in een vlaag van verstandsverbijstering. Of mijn eeuwige hoop in positieve verrassingen.

Maar voorlopig houd ik het maar gewoon bij de mooiste.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Terugkerende thema’s

In de categorie kaas heb ik dit keer voor u in de aanbieding de Old Amsterdam. Eén brok karakter, volgens zijn makers. Ik moet zeggen: hij smaakte erg goed. Jammer dat volgens deze zelfde makers ‘het verhaal van Old Amsterdam er één is over passie en toewijding.’ Dat neemt niet weg dat ik er toch wel goede herinneringen aan heb. Een lekker oud kaasje die een goede toevoeging is aan je boterham.

nee, hij is niet heel erg over de datum, ik ben gewoon een beetje laat met schrijven

nee, hij is niet heel erg over de datum, ik ben gewoon een beetje laat met schrijven

In de categorie cruesli wil ik het dit keer hebben over twee smaakjes. Ten eerste de variant appel en rozijn van Quaker Cruesli. Dit is volgens mij een van de klassiekers uit het assortiment en ik moet zeggen dat hij niet tegenvalt. De zelfgemaakte blijft natuurlijk altijd beter, maar voor die tussenperiodes waarin het zelfgemaakte nog niet gemaakt is, voldoet deze cruesli zeker.

oordeel: verrassend positief

oordeel: verrassend positief

Minder gelukkig ben ik met de volgende variant van Dorset cruesli

oordeel: verrassend slecht

oordeel: verrassend negatief

Ik had tot nu toe drie smaken van dit merk uitgeprobeerd en was in de veronderstelling dat deze firma een onbetwistbaar goede crueslimaker is. Maar ze blijken ook minder goede ingevingen te kunnen hebben. Zoals bij deze fruit, nuts & seeds muesli het geval is. Te weinig knapperige stukjes, te veel stukjes gedroogd fruit die aan elkaar blijven klonteren. Nee, bij het bedenken van deze smaak hadden ze vast een slechte dag.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Quinoa en fava

kienwa

kienwa

Van quinoa had ik al vaak gehoord (al was het dan meestal niet op de manier waarop het uitgesproken schijnt te moeten worden) en 2013 blijkt zelfs het ‘Internationale Jaar van de Quinoa’ te zijn. Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN dan.

Voor wie niet weet wat quinoa is: het is géén graan.

Wat het dan wel is? Het zijn zaden die meestal op vergelijkbare wijze als granen zoals couscous of rijst bereid worden.

Quinoa is rijk aan eiwitten, bevat calcium, fosfor, ijzer, vitamine E en een aantal B-vitamines en er zitten ook nog eens de juiste oliën en vetten in voor vegetariërs. Een superzaadje dus. Begin dit jaar at ik het voor het eerst bij een vriendin en nu werd het weleens tijd om het ook zelf eens aan te schaffen.

Helaas lees ik wel tegenstrijdige berichten over quinoa. Leon zegt dat je als goede daad een pak quinoa kunt kopen, omdat het alleen geproduceerd wordt in ontwikkelingslanden die wel wat hulp kunnen gebruiken. Andere bronnen* zeggen weer dat door de toename in het gebruik van quinoa de prijs van dit voedsel in Peru en Bolivia zelfs is verdrievoudigd, waardoor de lokale bevolking het steeds moeilijker heeft om hun basisvoedsel te betalen.

Maar dat las ik allemaal pas nadat ik de quinoa gekocht had. Op zoek naar een goede bereidingswijze vond ik het volgende fantastische recept: een vegetarische chili met quinoa en zwarte bonen.

Daar diende zich wel een probleem aan: in mijn Turkse supermarkt, waarvan ik toch een aardig hoge pet op heb met betrekking tot bonen, verkochten ze niet eens zwarte bonen! Na een tijdje twijfelen over welke bonen ik dan wél zou kopen, koos ik maar voor de favabonen. Die had ik tenslotte ook nog nooit gegeten en zagen er wel lekker uit. Kijk maar:

bonen3

Later kwam ik erachter dat favabonen gewoon tuinbonen zijn.
Sindsdien zijn ze niet zo exotisch meer.

Zo werd mijn vegetarische chili met quinoa en zwarte bonen een vegetarische chili met quinoa en favabonen. Maar dat was geen probleem, want hij was erg lekker. Zo lekker dat ik hem in de tussentijd zelfs nog een paar keer heb gemaakt.

Zo ziet quinoa er trouwens uit als het in de pan zit.

lekker warm

lekker warm

 

* over de slechte invloed van de quinoapopulariteit:

http://www.joop.nl/groen/detail/artikel/18104_wat_bewuste_quinoa_eters_zouden_moeten_weten/
http://www.independent.co.uk/life-style/food-and-drink/features/quinoa-good-for-you–bad-for-bolivians-8675455.html
http://www.guardian.co.uk/world/2013/jan/14/quinoa-andes-bolivia-peru-crop

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Sappie

Wil je iets heel smerigs drinken? Dan heb ik een tip: drink kokoswater.

ja, er staat juice, maar in het Nederlands wordt het toch echt water genoemd

ja, er staat juice, maar in het Nederlands wordt het toch echt water genoemd

Alsof je geperste planten weg zit te werken. Op een Belgische site kwam ik de vergelijking met kamelenpis tegen. Niet dat ik dat ooit gedronken heb, maar het zou me niets verbazen als dat zo smaakt. Het heeft in ieder geval niets weg van kokosmelk of andere dingen die van het vruchtvlees van de kokosnoot gemaakt worden. Jammer, want dat vind ik wél lekker.

Kokoswater schijnt heel gezond te zijn; een hoog gehalte aan kalium, magnesium, fosfor, natrium, ijzer, koper, vitamine B en C en cytokininen. Allemaal vast heel goed voor je. Het bevat ook nog eens geen vet en cholesterol en helpt het lichaam om calcium en magnesium beter op te nemen. Hoe gezond wil je het hebben?

Maar die smaak he, die smaak.

En dan raadt die Dr. Antonio Martins je nog aan om dit drankje iedere dag tot je te nemen ook. Ja, daar verdient die man natuurlijk lekker aan, met € 1,79 per flesje. En dan zit jij daar een beetje van dat smerige vocht op te drinken.

dat zou ik dus echt nooit doen

dat zou ik dus echt nooit doen

Hij vraagt ook om iedereen meteen over zijn drank te vertellen.

Dat heb ik bij deze gedaan.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Pepertje d’rbij?

Ik heb iets nieuws ontdekt: de markt.

Ja echt, de markt.

Nou ben ik opgegroeid in een huis in een straat waar iedere woensdag een markt stond (die ze om vijf uur ’s ochtends al gingen opzetten, waar ik altijd enorm vrolijk van werd), dus zo nieuw was het ook weer niet voor me. Maar op de markt in Utrecht was ik eerlijk gezegd nog nooit geweest. Ik woon daar dan ook pas zo’n acht jaar, dus zo gek is dat natuurlijk niet.

Wat was er dan zo leuk aan die markt? Zo veel!

Vooral dat ze zo veel leuke en lekker dingen verkopen! Kaaskramen met allerlei lekkere soorten kaas, viskramen met heel veel soorten vissen die nog heel zijn, Surinaamse broodjes met hotsauce en Marokkanenkramen met allerlei lekkere olijven.

En nog wel wat meer natuurlijk, maar deze dingen vond ik wel het leukst.

Bij die Marokkanenkraam verkochten ze onder andere deze dingen:

DSC04802

Pepers gevuld met roomkaas dus. Zooooo lekker. Alleen al daarvoor zou ik teruggaan naar de markt.

Jammer voor die Marokkanenkraam dus dat deze dingen sinds kort ook in mijn Turkse supermarkt verkocht worden.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Liever Duits dan Thais

Ik koop niet zo vaak vleeswaren voor op brood. Meestal eet ik kaas, roomkaas, pindakaas of hagelslag op mijn bammetjes. Een tijdje geleden kocht ik voor de verandering maar eens Schwarzwälder Schinken, oftewel ham uit het Zwarte Woud.

jammie hammie

jammie hammie

De ham is in de EU wettelijk beschermd en mag alleen zo heten als hij ook écht uit het Zwarte Woud in Duitsland komt.

Waarschijnlijk worden de varkens in het Zwarte Woud niet beschermd, want dan zouden we geen Schwarzwälder Schinken meer kunnen eten.

Het kan wel drie maanden duren voor de ham klaar is, omdat hij eerst gezouten wordt en gekruid met peper, koriander, knoflook en jeneverbessen, waarna na een paar weken het zout weer verwijderd wordt, waarna de ham een paar weken boven een koud vuurtje gerookt wordt (vraag me niet hoe dat kan, maar dat blijkt te kunnen), waarna hij een paar weken moet drogen, waarna hij eindelijk eens verkocht wordt.

Je zou er bijna net zolang over doen om dat allemaal op te schrijven.

Maar dit ellenlange proces leidt wel tot een goed eindresultaat. Met dit hammetje zijn ook mijn bammetjes erg smaakvol.

Hema goes Thai

Hema goes Thai

Iets minder geslaagd was dit bakje met Pad Thai Thaise noodles met groenten en kip van de Hema. Van de Hema? Ja, van de Hema. Die heeft al een tijdje een minimarkt waar je dus ook dit soort dingen kunt kopen. Acht minuutjes in de magnetron en klaar is je maaltijd. Makkelijk, maar wel jammer als je zo’n rare magnetron in huis hebt als ik, die dingen kan laten verbranden (vraag me niet hoe dat kan, maar dat blijkt te kunnen). Zo ook een deel van deze maaltijd. Vooral onderin zaten er een paar zwartgeblakerde keiharde brokken noodles.

zie je dat daar rechts in het hoekje? dat is aangebrand. in de magnetron.

zie je dat daar rechts in het hoekje?
dat is aangebrand.
in de magnetron.

Maar dat zegt natuurlijk nog niets over de smaak van deze noodles. Ze waren best een beetje te eten, zo voor een keertje.

Maar niet voor nog een keertje.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Vrijgevig of toch groot?

Bij royaal denk ik aan groot.

Bij burgers royaal denk ik aan grote burgers.

Maar deze burgers zijn verre van groot.

DSC04825

Ze passen met zijn vieren in een pakje.

DSC04826

Ze passen met zijn vieren in het kleinste pannetje dat ik heb.

DSC04827

Ze passen met zijn vieren op het kleinste ontbijtbordje dat ik heb.

Hoe zouden die burgers zich voelen? Klein? Groot? Overgewaardeerd of juist ondergewaardeerd? Ik denk dat Albert Heijn en Tivall ze een identiteitscrisis bezorgd hebben.

En dan te bedenken dat deze royale miniburgers nog duurder waren dan de superburgers (en die waren écht groot). Met royaal wordt dus ook niet vrijgevig bedoeld.

Miniburgers die burger royaal heten… ik kon ze echt niet laten liggen.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Het gemak dient de mens

 

In de categorie kant-en-klaargerechten vandaag: korting maakt alles lekker.

Of in ieder geval de moeite van het proberen waard.

DSC04776

 

Zo zag ik deze ovenschotel staan met daarop een 35% korting-sticker. Dat leek me een goede gelegenheid om eens boeuf bourguignon te proberen. Volgens een blog met goddelijke recepten is het belangrijkste ingrediënt van dit gerecht geduld. Dat wist ik dan weer mooi te omzeilen met deze variant. Ik hoefde alleen de oven aan te zetten en het bakje daarin te plaatsen. Even wachten …

... boeuf bourguignon!

… boeuf bourguignon!

Toegegeven, het ziet er niet erg lekker uit. Maar ik vond het best wel te eten. Zeker gezien de tijd en het gebrek aan geduld die ik erin gestoken heb.

DSC04792

Dan de geitenkaassalade van Albert. wat mij betreft een aanrader. Met pasta, lekkere stukken geitenkaas, appel, gedroogde tomaatjes, en een dressing. Een van de weinige kant-en-klaardingen waarbij ik het gevoel heb enigszins gezond bezig te zijn. En lekker dus nog ook.

dat ziet er bijna culinair uit!

dat ziet er bijna culinair uit!

Ook makkelijk om buiten in het park te eten als het onverwacht mooi weer is en je nog niet naar huis wilt!

Deze jalapeñowrap vind ik dan weer meer te vergelijken met de boeuf bourguignon. Niet qua smaak – dan zou er bij één van de twee toch iets erg fout gaan. Maar wel qua beoordeling. Best lekker, maar zelfgemaakt waarschijnlijk een stuk beter (mijn eeuwige adagium).

DSC04810

What you see is what you get; een prutje van maïs, kidneybonen, rijst, tomatensaus, jalapeño en rundvlees, met daaromheen een enigszins droge wrap met kaas.

net boeuf bourguignon...

net boeuf bourguignon…

 

Nog eentje dan: pastasaus arrabiata met pittige Thaise roerbakmix.

DSC04796

Ik dacht eerst dat dit wel de raarste combinatie ooit gemaakt moest zijn. Maar wat is er nou eigenlijk zo Thais aan witte kool, prei, groene paprika, rode ui en rode peper? Deze ingrediënten hebben ze vast in Italië ook wel, dus zo paste de roerbakmix weer volledig bij de saus.

Ik had eerlijk gezegd een behoorlijk pittig maaltje verwacht, met al deze pittige dingen. Dat was niet echt zo, dus heb ik er zelf nog een ladinkje peper over gemalen. En toen was het best lekker!

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.