Snijbiet

snijbiet

snijbiet

Handig, zo’n groentetas. Zo koop ik af en toe nieuwe dingen zonder dat ik daar zelf over hoef na te denken. Vorige week zat er bijvoorbeeld snijbiet in de tas en dat was nieuw voor mij. Niet zo gek ook dat ik die nog nooit gekocht had; het wordt bijna niet verkocht in de winkels. Lees verder

Gekke chocola

Tony's Chocolonely

Als je vrouwelijkheid zou afmeten aan de mate van chocoladeverslaving, ben ik waarschijnlijk vrouw in de min. Ik lust heus wel af en toe een stukje, maar ik word er niet zo warm van als de gemiddelde vrouw schijnt te doen. Een chocolademerk dat ik desondanks toch een warm hart toedraag is Tony’s Chocolonely. Want Tony’s Chocolonely doet een poging om slaafvrije chocolade te maken. En aangezien zoveel mensen wél heel veel chocolade eten, lijkt me dat best nuttig. Lees verder

Rijstebloem, wat moet je daar nou mee?

‘Maandag eetdag’, klinkt dat niet goed? En dan doel ik niet op de activiteit eten, want dat moet je veel vaker doen dan alleen op maandag, liefst zo vaak mogelijk. Ik doel dan op het proberen structuur aan te brengen in mijn blog en iedere maandag iets over eten te schrijven. Klinkt al beter, toch? Eigenlijk wilde ik er vorige week al mee beginnen, maar toen liep het een beetje in de soep. Och, had ik toen maar soep gehad. Een heerlijk pompoensoepje bijvoorbeeld, of linzensoep. Maar helaas, dat had ik niet. Wat had ik wel? Rijstebloem. Rijstebloem ja. En dat komt zo:

Voor mijn verjaardag kreeg ik Plenty, een heel mooi vegetarisch kookboek waar ik echt alléén nog maar positieve verhalen over had gehoord. Iedere keer dat ik het boek doorbladerde, kreeg ik zin om Bánh xèo te maken: Vietnamese pannenkoeken. Kijk maar hoe lekker dat eruitziet:

Banh xeo

Maar ik had geen tijd of zin om naar de toko te gaan voor die dunne paddenstoeltjes, dus dat werd hem telkens niet. Tot ik pas geleden langs de toko fietste, daar naar binnen ging en die paddenstoeltjes zag liggen (enokipaddenstoelen, voor de duidelijkheid). Yes, het feest kon beginnen!

enoki paddenstoelenVoor de pannenkoekjes had ik rijstebloem nodig, wat ik gelukkig ook snel wist te vinden. Ik maakte het beslag (met de rijstebloem, kokosmelk, een eitje, wat zout en geelwortelpoeder), maakte de saus en sneed de groenten. Toen ging ik de pannenkoeken maken en mislukte het grandioos! De pannenkoeken werden een beetje droog en zodra ik ze probeerde te draaien, gingen ze kapot. Uiteindelijk lukten er een paar iets beter, al waren ze nog steeds behoorlijk stug. Ik ben wel doorgegaan met pannenkoeken en pannenkoekenstukjes bakken tot het beslag op was. Daarna was het tijd om ze te vullen en op te eten. Al zag het er niet zo goed uit, het zou vast heel lekker zijn!

het ziet er niet eens heel slecht uit, maar ook niet als een pannenkoek

het ziet er niet eens heel slecht uit, maar zeker niet als een pannenkoek

Maar ook dat viel tegen … Ik vond de pannenkoekjes veel te sterkt naar kokos smaken. Wat ik in sommige gevallen erg lekker vind, maar in dit geval helaas niet. Na twee van die dingen wilde ik het eigenlijk opgeven, maar ik had nog zo’n trek dat ik er toch nog eentje weggewerkt heb. Het plan was om er nog een dag van te eten, maar ik heb de rest van de pannenkoekjes toch maar weggegooid. Dat gaat behoorlijk tegen mijn principes in, maar nog een dag zoiets smerigs eten zag ik toch echt niet zitten.

Een ander deel van het plan was het recept hier opschrijven, omdat het zo lekker zou zijn, maar dat ga ik nu dus NIET doen!

De volgende ochtend dacht ik: dan maak ik toch lekkere ontbijtpannenkoekjes van het overige rijstmeel?! Ook toen werden de pannenkoekjes weer een beetje droog en gingen ze snel kapot.

rijstebloempannenkoekjes

Met wat ahornsiroop erover waren deze pannenkoekenstukjes nog wel een beetje lekker, dus ik heb ze wel opgegeten. Maar ook dit was dus weer geen groot succes. (Oh ja, bijna vergeten. Ik had geen eieren meer en gebruikte wat lijnzaad geweekt in water, een veganistische oplossing voor als je ei nodig hebt. Misschien dat dat ook wel iets met de mislukking te maken had.)

Nu heb ik nog zo’n 50 gram rijstebloem over. Wie weet daar nog iets mee te maken wat wél lukt én lekker is?

 

Marokkaanse kip

Wow! Het is Albert Heijn wederom gelukt om een lekkere maaltijdsalade te maken! Na de salade met geitenkaas, word ik ook erg blij van deze Marokkaanse couscoussalade.

DSC05068

Wat ik alleen niet begrijp, is waarom ze hem Chicken Maroc noemen en niet gewoon Marokkaanse kip. En als je het dan toch per se in een andere taal wilt doen, dan zeg je toch gewoon الدجاج المغربي ?

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Biertje?

Sommige mensen houden zich bezig met heel leuke dingen. Zoals broertjes pesten, een bubble wrap bike maken, ijstaarten van dictatorhoofden maken. Of zelf bier brouwen. Die eerste mensen ken ik gelukkig niet persoonlijk, maar de laatste gelukkig wel. Dus heb ik mijn rotsvaste vertrouwen getoond door te investeren in de ontwikkeling en productie van vandeStreek bier. Crowdfunding wordt dat wel genoemd.

En ja hoor, zo’n half jaar later werd dat vertrouwen beloond met een pakket met twaalf flesjes bier. Plus een opener. Plus een onderzetter. Plus een certificaat als dank voor het getoonde vertrouwen.

vandeStreek bier

vandeStreek bier

In het pakket zaten twee soorten bier. Het ene bier had de toepasselijke naam Broeders. Dit is toepasselijk, omdat de makers van het bier broers zijn. Het andere bier heette Dark Roast. Waarschijnlijk ook heel toepasselijk, omdat dat vast iets zegt over de ingrediënten.

Ik besloot een proefteam uit te nodigen, want dit kon ik natuurlijk niet in mijn eentje aan. We dronken en we oordeelden. De Broeders is een lekker fris biertje en de Dark Roast is wat zwaarder. Dat er iets met koffie in de ingrediënten stond, sprak ons in eerste instantie niet zo aan, maar ook dit bleek een goed te drinken biertje te zijn. Wat het zeer ervaren proefteam betreft, zijn beide bieren goedgekeurd.

Nu ga ik deze biertjes gelijk maar even schaamteloos promoten:

Waar precies, dat kun je ook vinden op de website. En op diezelfde website kun je ook nog eens aangeven waar je de biertjes nog mist, zodat ze daar binnenkort misschien ook wel verkocht gaan worden.

Proost!

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Het goud dat asperge heet

Asperges. Ook wel het witte goud genoemd. Groene asperges zijn natuurlijk niet wit, maar ik heb nooit iemand over het groene goud horen spreken. Worden deze dan gewoon goud genoemd? Dat klopt ook niet echt, want groen is ook niet goud. Laten we het dan maar gewoon over groene asperges hebben.

Asperges (witte én groene) zijn goed voor bloed en nieren en ze zorgen voor een bijzonder luchtje als je daarna gaat plassen. Dit is een bijzonder fenomeen, want niet iedereen schijnt de geur van asperge-urine te kunnen ruiken. Over de oorzaak hiervan bestaat nog discussie, want “sommige biochemici menen dat die omzetting bij iedere asperge-eter plaatsvindt, maar dat niet iedereen de zwavellucht even goed kan ruiken. Anderen denken dat het vermogen om asperge-urine te produceren bij een deel van de mensen ontbreekt.” Als je dit vermogen wel hebt én het kunt ruiken, dan weet je wel waar ik het over heb.

Groene asperges dus. Die kocht ik een tijdje geleden, toen het nog aspergetijd was. Het leek me wel eens leuk om die te proberen, want ik had ze nog nooit gekocht. Ik had een recept om er een lekker hartig taartje mee te maken (met bladerdeeg en geitenkaas), dus ging ik naar de winkel voor de groene asperges.

Niet naar de supermarkt, maar naar de groentewinkel.

En dat heb ik geweten.

Er lagen bakjes met groene asperges, en daar pakte ik er een van. Er stond geen prijs op, maar ik wilde ze sowieso hebben, dus dat maakte me niet uit.

Hoi! Neem ons! Wij zijn goud. We lijken groen, maar we zijn goud!

Hoi! Neem ons! Wij zijn goud. We lijken groen, maar we zijn goud!

En dat heb ik geweten.

Bij de kassa vertelde de groenteman me doodleuk dat dat me dan €6,99 kostte.

€6,99???!!!

Voor een bakje met asperges? Een bakje met 200 gram asperges???

Mijn ogen werden zo groot als schoteltjes. In gedachten dan. Want aan die man liet ik niets merken. Ik zette mijn pokerface op en betaalde hem de €6,99. Ik kon geen woord uitbrengen, maar ik betaalde.

Toen ik me omdraaide, liet ik alle pokerspieren van mijn gezicht los en slaakte ik een diepe zucht. Dat zou zeker bij een eenmalige actie blijven.

Gelukkig had ik wel een goed recept uitgekozen en was mijn hartige taartje erg lekker. Voornamelijk dankzij deze gouden asperges natuurlijk.

lekker, met geitenkaas

lekker, met geitenkaas

Toch ga ik de volgende keer maar naar Albert. Misschien dat daar de groene asperges iets minder dan goud waard zijn.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.