Mijn Tinderavontuurtje

Keyboard

Wie mij kent, weet het vast wel, maar ik ben al zo’n honderd jaar vrijgezel. Soms denk ik dat ik daar maar eens iets aan moet doen, maar meestal eigenlijk niet. Deze week was ik blijkbaar even in de war, want ik dacht: kom, laat ik weer eens aan de Tinder gaan.

Voor wie het niet kent, Tinder is een dating-app. Je ziet één of meer foto’s van iemand en, als die persoon zin heeft om dat te delen, nog wat informatie over hem of haar. En het liefst een mooie dan wel diepzinnige quote. Vind je iemand niet leuk, dan swipe je hem naar links; weg ermee. Vind je iemand wel leuk, dan swipe je naar rechts. Vindt diegene jou ook leuk, dan heb je een match en kan de chat beginnen!

Ik had dit ooit al eens geprobeerd, maar toen heeft het niets opgeleverd. Nu, twee jaar later, dacht ik even dat het een goed idee was om eens te kijken hoe het er tegenwoordig op de Tindermarkt uitziet. De lente in mijn kop ofzo.

Ik bevond me direct in allerlei situaties waarin ik me niet wilde bevinden, zoals:

  • een match met iemand hebben die ook nog tegen me begon te chatten. Help, nu moest ik een gesprek gaan voeren!
  • per ongeluk iemand naar rechts swipen terwijl ik eigenlijk foto’s wilde bekijken, maar net in het swipegedeelte zat. Wie had ik nu weer geliket? Geen flauw idee, als het maar geen match zou worden!
  • per ongeluk de SUPERLIKE gebruiken. Ja, de superlike. Die was er voorheen nog niet, maar met deze functie geef je aan dat je iemand dus echt heel erg superleuk vindt en hij of zij krijgt dat direct te zien. Weg spanning en weg objectieve beoordeling (als je een superlike hebt gekregen, ben je al sneller geneigd om die persoon ook leuk te vinden). Oh help, wie had mijn superlike gekregen?
  • bekenden tegenkomen.
  • exen van bekenden tegenkomen.
  • de superlike krijgen van de ex van een bekende (was het ook per ongeluk? Of was die gemeend? Wat moest ik daarmee doen? Help!).

Pfff, het leverde me vooral veel stress op.

En wat betreft die match en dat gesprek, denk je nu misschien: ja, maar hallo, daar doe je het toch voor?

Ja, hallo, dat is misschien ook wel zo, maar ik dat wil ik eigenlijk helemaal niet. Ik hou niet van chatten met onbekenden. Ik wil niet vertellen hoe ik ben en wat ik in het dagelijks leven doe. Daar kom je vanzelf wel achter als je me kent! En ik ben ook niet geïnteresseerd in wat iemand doet als diegene niet in levenden lijve voor mijn neus staat. Pas als ik iemand in het echt zie, weet ik of ik dat van diegene wil weten. Maar ja, zo werkt dat niet op Tinder. Ik wist direct weer waarom ik me daar had afgemeld.

(Ik moet toegeven, het is best leuk om matches te hebben. Leuk gevonden worden is (bijna) nooit erg. Zolang ze maar niet tegen me beginnen te praten!)

En alsof dit allemaal nog niet genoeg redenen waren om weer van Tinder te vertrekken, leerde ik ook nog eens dat dit bedrijf nog minder respect voor mijn privacy heeft dan ik al dacht. In een gesprek op Radar met iemand van Bits of Freedom hoorde ik dat Tinder ál je gegevens en foto’s van Facebook plukt (ja, je moet je via FB aanmelden, waar ik eigenlijk sowieso al tegen ben) en dat die vervolgens eigendom zijn van Tinder. Tinder mag daar dan mee doen wat het wil. En nu wordt-ie nog mooier: ZELFS DE INHOUD VAN JOUW TINDERGESPREKKEN IS EIGENDOM VAN TINDER!

Dat was de druppel, ik moest ermee stoppen.

Het avontuur heeft uiteindelijk niet langer dan twee dagen geduurd, maar in die twee dagen heb ik dit allemaal meegemaakt. Dat dan weer wel.

PS: Ook hier had ik weer een leuk muziektoeval: ik stuitte deze week op het volgende nummer van Roosbeef, dat ik nog niet kende:

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s