Een boek over bami

Het BamischandaalMisschien ken je J. Kessels: The Novel van P.F. Thomése wel. Een aardig bizar boek over een paar Tilburgers die naar Hamburg reizen en weer terug naar Tilburg. Ik heb het boek een paar jaar geleden gelezen en weet er eigenlijk weinig meer van, behalve dat ik het heel grappig vond. En dat de hoofdpersonen een beetje aso zijn en overal schijt aan hebben.

Ik was dan ook blij verrast toen ik een paar maanden geleden ontdekte dat de goede man nog een boek had geschreven over J. Kessels, namelijk Het bamischandaal. Eindelijk ben ik eraan toe gekomen om het te lezen en ik kon er weer erg om lachen. Wederom een bizar verhaal over een paar Tilburgers (en een Bredanaar) die dit keer naar Shanghai afreizen om op zoek te gaan naar J. Kessels. Die is namelijk kwijt en schijnt er vandoor te zijn met een Chinese schone.

De hoofdpersonen zijn niet de slimste typetjes en ze beledigen praktisch iedere menssoort die in het boek voorkomt: Chinezen, Duitsers, Bredanaars, homo’s, vrouwen. Maar het is allemaal weer zo grappig en origineel beschreven dat ik daar niet eens zo’n moeite mee had. En het gaat heel veel over seks, waarbij ranzige details niet geschuwd worden (hier wel, dus je zult toch het boek moeten lezen als je daar meer van wilt weten).

De schrijver is niet alleen een van de hoofdpersonen, maar komt ook regelmatig als schrijver aan het woord. Zoals: ‘Ik heb de Nobelprijs inmiddels wel uit mijn hoofd gezet, maar als Peer zo bladzijde na bladzijde doorgaat met Duitsers discrimineren zullen straks zelfs de homo’s mijn boek niet meer kopen. Wie blijft er dan over?’

En: ‘De Schel en de Mannschaft reden nog steeds voorop, maar de alte Kameraden wisten nu duidelijk niet meer waar ze moesten zijn. Stuurloos zwalkten ze voor ons uit. Het beste was dat ze nu zouden verdwalen om nooit meer teruggevonden te worden. Helaas kwam ik zo gemakkelijk niet van ze af. Wat deed je eigenlijk met lui die zomaar in je verhaal rondfietsten zonder dat ze nog ergens voor dienden? Rustig laten fiesten en wachten op een ongeluk. Op die manier had bijvoorbeeld een man als Tolstoj tientallen nutteloze personages uit de weg weten te ruimen zonder dat er een haan naar kraaide. Ik besloot zo min mogelijk aandacht aan hen te besteden, en hoopte dat het probleem zich door natuurlijk verloop vanzelf zou oplossen.’ 

O ja, en die bami. Die blijkt daar in China heel niet te smaken zoals thuis. Daar kunnen ze nog wat leren van de Brabantse afhaalchinees.

Al met al een zeer vermakelijk boek.

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s