Avonturen van een Sleurzuster

Voor wie het per ongeluk gemist heeft: sinds januari ben ik samen met Nienke een Sleurzuster. Wij doen iedere week iets wat we nog nooit eerder gedaan hebben (of heeeel erg lang niet). Als je nog leuke ideeën hebt, mag je die altijd doorgeven. En je mag natuurlijk ook meedoen en misschien zelfs ook een blog daarover schrijven. Dat vinden wij gezellig!

Hier wat fragmentjes van wat ik de afgelopen dertien weken als Sleurzuster al zoal heb meegemaakt, voor als je dat gemist hebt dus.

Schaatstalent


Ik heb sinds zeer lange tijd weer eens geschaatst: Het eerste stukje hield ik me stevig aan de muur vast (er waren niet eens stoelen om achter te schaatsen) en na een tijdje durfde ik los te laten. Na een paar bemoedigende woorden van M. (“mijn Ecuadoraanse vriend kan het nog beter!”) liet ik mezelf gaan.

En daar zwierde ik over het ijs. Ik liet iedereen achter me. Ik stapte over in de bocht, ik draaide rondjes, ging achteruit en dan weer vooruit en ik maakte zelfs een sprongetje.

Grapje.

Ik reed een paar rondjes en ben niet gevallen.


Ik leerde van alles over vrouwelijke filosofen bij The School of Life:

– Belle van Zuylen kreeg een huwelijksaanzoek van James Boswell, maar wees dit af met de fantastische zin: “Ik heb geen talent voor ondergeschiktheid.”

– Na de Franse Revolutie werd door veel theoretici gesuggereerd dat vrouwen geen opleiding nodig hadden. Mary Wollstonecraft werd hier zo boos over dat ze als reactie hierop A Vindication of the Rights of Woman schreef. Ze streed heel haar leven voor onderwijs voor meisjes.

– Harriet Taylor Mill was de grootste inspiratie- en kennisbron van John Stuart Mill en ze heeft enorm veel bijgedragen aan On Liberty, het boek dat nog steeds de basis vormt voor veel liberale politieke ideeën. Redacteuren hebben lange tijd zijn dank- en lofbetuigingen aan haar uit het boek gehaald.


Ólafur ArnaldsIk ging in mijn eentje naar een optreden: Ik zag er niet echt tegen op om alleen te gaan, want het was een optreden met vaste stoelnummers. Ik kon dus resoluut op mijn stoel afstappen in plaats van ongemakkelijk in mijn eentje ergens tussen groepjes mensen te gaan staan. Toch werd ik aan het eind van de middag een beetje zenuwachtig. Want wat zou nou een strategische tijd zijn om te gaan? Heel vroeg, zodat ik eerst in het café ter plaatse nog een kopje thee kon drinken? Of juist zo kort mogelijk van tevoren, zodat ik zo kort mogelijk alleen zou zitten? Er kwamen allerlei scenario’s in mijn hoofd voorbij en uiteindelijk koos ik de minst strategische; daar aangekomen had ik te weinig tijd om een kopje thee in het café ter plaatse te drinken, maar had ik nog erg veel tijd om alleen te zitten.

Wandelaar


Ik wandelde ruim twaalf kilometer: Daar bestelde ik een kopje koffie – dat helaas automatenkoffie bleek te zijn – en ging ik lekker in de zon zitten om het leeg te drinken. Na de koffie keerde ik huiswaarts. Ik besloot avontuurlijk te doen en een andere route te nemen dan op de heenweg, zonder dat ik wist wat die route precies zou zijn. Ik wist in ieder geval dat ik ‘ongeveer linksaf’ moest aanhouden en dat het dan vast goed zou komen. Ik liep door het landgoed, waar allerlei paadjes waren die uiteindelijk weer op hetzelfde pad uitkwamen als waar ik van afgeweken was. Ik liep over een stuk richting het water waar geen brug bleek te zijn, waardoor ik dus weer terug moest. En ik kwam ook nog eens afzetlinten tegen waar ik maar gewoon overheen besloot te lopen.


Wil je weten hoe al deze avonturen afgelopen zijn? Dat kun je dus lezen op ons blog: De Sleurzusters. Daar lees je ook de rest van het jaar al mijn en Nienkes avonturen.

Doei!

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s