Dertigers in de disco

Toen ik de aankondiging zag voor een nieuwe dansavond in Tivoli sprong ik een gat in de lucht. Ik was namelijk net jarig geweest en had juist de gezegende leeftijd bereikt om bij dit feestje naar binnen te mogen: de dertigersdisco. Maar dan wel met een fancier benaming: 30 Something.

Na die sprong moest ik even op de bank bijkomen van de inspanning.

‘Eindelijk een feestje dat om 20.00 begint, omdat iedereen weer om 0.00 thuis moet zijn, zodat de oppas het dansstokje kan overnemen, en ik dus niet heel de avond al in de kroeg bier hoef te gaan drinken om te voorkomen dat ik in slaap val, nog voor het feest begint, en ik de volgende dag heel brak ben!’ dacht ik.

Maar niets was minder waar. De avond begon gewoon om 23.00.  In Tivoli hielden ze dus geen rekening met de problemen waar je als dertigjarige tegenaan loopt.

Dus ging ik die avond maar ergens anders biertjes drinken en alsnog laat thuiskomen iets anders doen en lekker op tijd naar bed.

Van iemand die zich wel aan het dertigersfestijn gewaagd had, hoorde ik achteraf dat het niet zo geslaagd was. Druk was het wel, het was zelfs uitverkocht. Maar daar was dan ook alles mee gezegd.

Maar hier gaat het natuurlijk niet om de ervaring van iemand anders op een dansavond waar ik zelf niet geweest ben. De tweede editie van deze dansavond voor jeugdigen van geest heb ik namelijk wél bezocht. En daar kan ik dus wel iets over zeggen.

Er was inmiddels wel iets aan het concept veranderd: het begon om 22.00 in plaats van 23.00. Dat vond ik al een mooie vooruitgang ten opzichte van de vorige keer, om hiervoor genoemde redenen. En dan kun je er tenminste best om 23.00 naartoe gaan. Misschien dat ze nu toch een beetje rekening hielden met de leeftijd. En het was op zaterdag in plaats van vrijdag. Wat daar het voordeel van is, heb ik nog niet kunnen ontdekken.

Bij aankomst vroeg ik me wel een beetje af wat ik hier nou eigenlijk ging doen: er stonden wel erg veel fietsen met kinderzitjes buiten. Ik zette toch door; ik had tenslotte ook al een hele verzameling kroost kunnen hebben en dan zou ik het ook leuk vinden als ik er eindelijk weer eens uit mocht.

fietszit

Zoiets, maar dan zonder die roze mensen erop.

Bij binnenkomst vroeg ik me opnieuw een beetje af wat ik hier nou eigenlijk ging doen: er stonden alleen wat oudere jongeren aan de kant en aan de bar, niemand op de dansvloer. Opnieuw zette ik door; ik behoorde nou eenmaal tot deze leeftijdsgroep en ik was er blij mee. ’s Ochtends een vent, ’s avonds een vent, zoiets. Wij gingen dansen en gelukkig werd het langzaamaan steeds drukker, totdat heel de zaal vol stond met 30 Somethingers die voor het grootste gedeelte eigenlijk best oké leken.

Dus niet zo.

Dus niet zo.

Uiteindelijk heb ik een hele leuke avond gehad, al dansend tussen my kind of people.

En heb ik ook nog eens geleerd dat je op avonden voor oude mensen gerust prosecco, champagne en speciaalbieren voor een belachelijke prijs kunt aanbieden, omdat iedereen het op die leeftijd helemaal gemaakt heeft.

Een gedachte over “Dertigers in de disco

  1. Melanie (@Melski73) zegt:

    Haha, goed dat je geweest bent 🙂 hoorde inderdaad dat de tijd en de muziek voor deze editie was aangepast/ verbeterd en geslaagd begrijp ik , mooi!nu ben ik helaas net 40, dus weet niet of ik een volgende x nog mag…alhoewel ik heb dan weer geen kinderzitje

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s