Het goud dat asperge heet

Asperges. Ook wel het witte goud genoemd. Groene asperges zijn natuurlijk niet wit, maar ik heb nooit iemand over het groene goud horen spreken. Worden deze dan gewoon goud genoemd? Dat klopt ook niet echt, want groen is ook niet goud. Laten we het dan maar gewoon over groene asperges hebben.

Asperges (witte én groene) zijn goed voor bloed en nieren en ze zorgen voor een bijzonder luchtje als je daarna gaat plassen. Dit is een bijzonder fenomeen, want niet iedereen schijnt de geur van asperge-urine te kunnen ruiken. Over de oorzaak hiervan bestaat nog discussie, want “sommige biochemici menen dat die omzetting bij iedere asperge-eter plaatsvindt, maar dat niet iedereen de zwavellucht even goed kan ruiken. Anderen denken dat het vermogen om asperge-urine te produceren bij een deel van de mensen ontbreekt.” Als je dit vermogen wel hebt én het kunt ruiken, dan weet je wel waar ik het over heb.

Groene asperges dus. Die kocht ik een tijdje geleden, toen het nog aspergetijd was. Het leek me wel eens leuk om die te proberen, want ik had ze nog nooit gekocht. Ik had een recept om er een lekker hartig taartje mee te maken (met bladerdeeg en geitenkaas), dus ging ik naar de winkel voor de groene asperges.

Niet naar de supermarkt, maar naar de groentewinkel.

En dat heb ik geweten.

Er lagen bakjes met groene asperges, en daar pakte ik er een van. Er stond geen prijs op, maar ik wilde ze sowieso hebben, dus dat maakte me niet uit.

Hoi! Neem ons! Wij zijn goud. We lijken groen, maar we zijn goud!

Hoi! Neem ons! Wij zijn goud. We lijken groen, maar we zijn goud!

En dat heb ik geweten.

Bij de kassa vertelde de groenteman me doodleuk dat dat me dan €6,99 kostte.

€6,99???!!!

Voor een bakje met asperges? Een bakje met 200 gram asperges???

Mijn ogen werden zo groot als schoteltjes. In gedachten dan. Want aan die man liet ik niets merken. Ik zette mijn pokerface op en betaalde hem de €6,99. Ik kon geen woord uitbrengen, maar ik betaalde.

Toen ik me omdraaide, liet ik alle pokerspieren van mijn gezicht los en slaakte ik een diepe zucht. Dat zou zeker bij een eenmalige actie blijven.

Gelukkig had ik wel een goed recept uitgekozen en was mijn hartige taartje erg lekker. Voornamelijk dankzij deze gouden asperges natuurlijk.

lekker, met geitenkaas

lekker, met geitenkaas

Toch ga ik de volgende keer maar naar Albert. Misschien dat daar de groene asperges iets minder dan goud waard zijn.

____

Waarom alleen maar eten wat je kent? Ik koop steeds iets nieuws en laat je hier weten hoe het beviel.

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s