Een huis om wakker van te liggen

Sinds kort ben ik redelijk serieus op zoek naar een nieuw huis. Ik word mijn huis niet uitgezet en het is ook niet zo dat mijn huisgenoot niet meer lief is. Nee, ik wil gewoon graag iets wat helemaal voor mezelf is. Dat leek me al leuk toen ik voor het eerst op kamers ging en dat is al meer dan tien jaar geleden. Dus dat wordt nu wel eens tijd, dacht ik zo.

Het lastige is dat ik best wat eisen heb:

  • Ik wil dichter bij het centrum wonen. Nu moet ik soms nog twintig minuten naar huis fietsen en dat is gewoon niet leuk als je dronken moe bent en snel wilt slapen.
  • Ik wil het liefst drie kamers; een woonkamer en twee slaapkamers. Die tweede slaapkamer wordt dan mijn werkkamer, want ik werk soms thuis.
  • Ik wil ook wel graag een balkon of tuintje op het zuiden of westen, maar dat is niet per se een harde eis. Al ik zou het wel héél erg leuk vinden.
  • Ik wil het liefst cv in mijn huis. Sommige woningen die verhuurd worden zijn best oud, en daar zit dan een gaskachel in. Ik ben een koukleum en heb liever een goed warmtesysteem.
  • Ik zou het fijn vinden als er dubbel glas in zit, aangezien ik zo’n koukleum ben. En dat is nog beter voor het milieu én de portemonnee ook!
  • Ik wil een niet al te gehorige woning, want dan kan ik niet slapen.

En dan mag dit alles ook nog eens niet al te duur zijn.

Je ziet, ik maak het mezelf graag moeilijk.

Nu stuitte ik onlangs op een huis dat aan een groot deel van de eisen voldeed: in de wijk Lombok (= heel dicht bij het station), met drie kamers, met een tuin op het westen. En dat voor maar 350,- per maand!

Helaas geen cv en ook geen dubbel glas. Maar goed, het was het proberen waard, dus reageerde ik. Na een tijdje kreeg ik bericht dat ik mocht komen kijken. Bij WoningNet kijken ze naar je inschrijftijd, en aangezien ik inmiddels 9,5 jaar sta ingeschreven, leek het me ook wel terecht dat ik eindelijk eens ergens eerste stond!

Op dat moment begon het dromen van het huis.

Of beter gezegd het wakker liggen.

In mijn hoofd had het zich al omgevormd tot het perfecte huis, waarbij het toch niet zo’n groot probleem was als er geen cv in zat. Ik had al bedacht wat ik allemaal zou moeten kopen en welke spullen ik mee en niet mee zou willen nemen. De spullen die ik niet mee wilde nemen zou ik achterlaten voor mijn huisgenoot, of proberen te verkopen of weggeven. En ik dacht na over welke kleur ik alles zou willen verven en wat voor vloerbedekking er op de vloer moest. En wie ik allemaal zou kunnen vragen om te helpen met verhuizen en of ik dan weer een busje moest huren of dat een aanhanger voldoende zou zijn en wie die dan achter zijn auto zou kunnen hangen.

Dat soort dingen dacht ik, zonder dat ik ook nog maar iets van het huis had gezien.

Ik dacht die dingen vooral toen ik op bed lag en eigenlijk wilde slapen. Wat natuurlijk niet lukte, omdat ik aan dit soort dingen dacht. Gelukkig hoefde ik maar twee dagen te wachten voor ik kon gaan kijken en lag ik dus ook maar twee nachten wakker om over al deze nutteloze dingen na te denken.

Toen ik eindelijk bij het huis mocht gaan kijken, bleek het helemaal niet zo’n droomhuis te zijn. Het was juist een huis waarin ik wakker zou liggen, iedere dag in de zomer. En in de winter waarschijnlijk ook. Dus wees ik het aanbod af en besloot ik om niet meer zo veel over huizen na te denken die ik nog niet heb, want daar heb je helemaal niks aan.

Wacht, ik krijg weer een melding van een huis dat vrij staat. Eens kijken hoe ik dat zou inrichten…

3 gedachtes over “Een huis om wakker van te liggen

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s