De beproeving

Ik ben begaan met deze wereld en ben dan ook best bereid om onze samenleving wat verder te helpen. Daarom doe ik soms vrijwilligerswerk en zet ik mijn handtekening onder petities. Dankzij mij (en een aantal anderen) worden gewetensgevangenen vrijgelaten, wordt er een dolfijn gered en hoeven studenten uiteindelijk toch geen langstudeerboete te betalen.

Ik werk ook mee aan onderzoeken door hier een vragenlijst in te vullen en daar een evaluatieformulier over het een of het ander. Zo wordt bekend hoe ‘de Nederlander’ denkt over het milieu en wat hij met zijn vakantiegeld doet, of er jongerenoverlast in mijn straat is en uit welk olijfolieschap in een supermarkt ik het liefste een fles olijfolie zou kopen.

Niet alleen steek ik mijn tijd in dergelijke nuttige zaken. Nee, ik ben ook niet te beroerd om mijn etende medemens verder te helpen. Als ik bijvoorbeeld kan voorkomen dat vieze kant-en-klaarbrownies in de schappen komen te liggen, doe ik dat met alle plezier.

Zo kwam het dat ik me onlangs in de situatie bevond dat ik kant-en-klaarsauzen zat te testen. Ik eet dat soort dingen nooit (zelf maken is veel lekkerder) maar voor mijn medemens (en een paar eurootjes) wilde ik wel wat van mijn kostbare tijd opofferen.

Van tevoren moest ik een vragenlijst invullen, om te kijken of ik tot de doelgroep behoorde. Ik moest daarin antwoorden van welke sauzen ik ‘een afkeer‘ had. In het lijstje zag ik niets wat ik echt weerzinwekkend vond, dus kruiste ik niks aan. De enige andere mogelijkheid die ik toen nog had was ‘ik eet al deze sauzen weleens’. Hmmm… dat klopte ook niet. Als ik ergens geen afkeer van heb, wil dat nog niet direct zeggen dat ik het regelmatig eet. Maar goed, toch maar die optie aangekruist.

En jawel, ik viel binnen de doelgroep, want ik werd uitgenodigd om de sauzen te komen testen.

Ik kreeg vier soorten sauzen te proeven. Remouladesaus, stroganoffsaus, kerriesaus en salsa. Van de remouladesaus kreeg ik drie verschillende versies. Ik moest telkens bepalen wat ik vond van het uiterlijk, de geur, de hoeveelheid ingrediënten, de fijnheid/grofheid, het mondgevoel en natuurlijk de smaak. Ik had gehoopt dat de sausjes ergens óp geproefd moesten worden, maar nee, dan is de test natuurlijk niet puur. Dus kreeg ik steeds een bakje saus met een lepeltje erin. En mocht ik hapjes losse saus eten.

Van tevoren verwachtte ik dat ik de sauzen niet erg lekker zou vinden (zie mijn opmerking over waarom ik die dingen nooit eet) en mijn verwachting bleek uit te komen. Joepie. Drie bakjes remouladesaus. Jammie. Van de volgende sauzen kreeg ik gelukkig maar twee versies. Dat vond ik ruim voldoende.

Er zou ongeveer een uur nodig zijn voor de testerij.

Het was echter allemaal wat moeilijker dan gedacht.

Op een gegeven moment hoorde ik paniek in de keuken. Het aantal geteste bakjes stroganoffsaus klopte niet met wat er nog over was. En was dat nou nummer vier of nummer vijf? “Vijf is licht, vier is donker,” hoorde ik van de stemmen in de keuken. (Duh, dat weet toch iedereen?!)

Het liep helemaal fout, en zo zouden de ingevulde lijsten natuurlijk ook niet meer kloppen. Dat vond ik vervelend voor die mensen, maar ik was vooral bang dat alles voor niks was geweest en dat ik dus nóg een keer die sauzen moest proeven. Dat was gelukkig niet zo. Hoe ze de beoordeling van de sauzen nu gaan beoordelen weet ik ook niet.

De meisjes die ons de sauzen moesten brengen raakten helemaal gestresst en in de war. Toen het ene meisje een bakje stroganoffsaus aan een deelneemster gaf, maakte deze haar nog eens extra in de war door te zeggen dat ze stroganoffsaus moest krijgen. Ik kon het haar niet kwalijk nemen dat ze dacht dat het niet klopte, want ik heb nog nooit eerder stroganoffsaus gezien die er zo uitzag. Ik vond het wel zielig voor het meisje, dat van de zenuwen tegen een tafel aanliep.

Voor dat ene uur (wat uiteindelijk iets langer duurde, omdat sommige sauzen in de magnetron moesten en ze niet van tevoren bedacht hadden dat dat tijd kost) vieze sauzen testen kreeg ik waarschijnlijk twee keer zoveel betaald als de meisjes die zich uit de naad renden met de vieze sausje.

Ik twijfel nog of ik dit onterecht vind.

Maar mocht je ooit een stroganoffsaus kopen die een beetje vies blijkt te zijn, dan is dat niet mijn fout!

 

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s