Zomaar een gehucht

Eerder schreef ik al over de voordelen van het doen van vrijwilligerswerk. Inmiddels doe ik niet meer aan vrijwilligerswerk. Al die dingen doen, en vooral het vele denken aan al die dingen die ik eigenlijk zou moeten doen; dat werd me allemaal een beetje te zwaar. Maar de voordelen waren natuurlijk wel voordelig en daar doe ik voorlopig nog wel even aan.

Dit keer lag het voordeel in Hombourg, een gehucht in de buurt van Maastricht, net over de grens in België.

Ook in gehuchten – of juist in gehuchten? – blijk je je prima te kunnen vermaken.

Er was daar een restaurant met de bijzondere naam ‘het gebottelde varken’ (‘le cochon embouteillé‘). Daar dronken we, onder het toeziend oog van een aan de muur hangend zwijnenhoofd, wat biertjes die om de hoek gebrouwen waren. Lekkere biertjes en een veilig gevoel, zo’n wakend varken.

De volgende dag zochten we ons heil in Maastricht. Het zonnetje scheen en onderweg genoten we van het uitzicht vol koeien in een reliëflandschap met verlaten stations. In Maastricht hadden we het geluk om de intocht van Sinterklaas mee te maken. Wij zochten snel ons heil in de kazematten, om hier door eeuwen geleden uitgegraven gangen rond te dolen. Hier leerden we onder andere wat we kunnen doen om onszelf te beschermen als ‘de bom’ valt. Ook al zo’n veilig gevoel.

Dsc04185

’s Avonds was het feest in Hombourg.

Een feest om nooit te vergeten.

De plaatselijke schuttersvereniging had de week tevoren een koning gekozen en deze avond gaf de roi de tir een feestje. Heel het dorp was uitgelopen naar de zaal in het dorpshuis om zijn kroning te vieren. De jeugd hing vooral buiten om sigaretten en andere waar te roken, terwijl de ouders binnen uit hun dak gingen op Sunday Bloody Sunday, Franse jarentachtigmuziek en een alomvattende Abba-medley. Wat opviel was dat de lokale kapper al jaren niet meer aan bijscholing gedaan leek te hebben en dat hetzelfde gold voor de uitbater van waarschijnlijk de enige kledingwinkel in het dorp.

Wij keken onze ogen uit.

En de dorpsbewoners ook naar ons.

De wandeling die voor de volgende dag op het programma stond, hebben we wegens omstandigheden niet kunnen uitvoeren. We wilden namelijk niet nat worden. We hebben dus ook niet kunnen zien hoe de inwoners van Hombourg er aan toe waren na hun jaarlijkse avondje uit.

Gelukkig kwamen we zonder hen ook de dag wel door.

Al met al weer een weekend to remember.

Wat mij betreft geniet ik nog jaren van de voordelen van het (niet) doen van vrijwilligerswerk.

En oh ja, voor de nieuwste panty’s moet je in de supermarkt van Hombourg zijn.

Dsc04124

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s