Spanning en sensatie

Ik heb een spannend weekend achter de rug.

Op eetgebied betrof dat een aantal Turkse producten. Eerst was daar de bulgur.

Dsc03959

Voor mij niets nieuws onder de zon, maar ik heb altijd de medium korrel en dit keer moest ik de fijne hebben. Ik ging namelijk semolinaköfte maken, een soort van vegetarische köfte. Met daarin natuurlijk semolina (al wil het nog niet eens per se iets zeggen als zoiets in de naam van het recept staat) en dus ook fijne bulgur. Gemengd met paprikapasta en wat water moest ik daar bolletjes van maken. Die bolletjes moesten gekookt worden en daarna overgoten worden door een sausje. Voor de saus moest ik drie puntpaprika’s en twee pepers roosteren, wat best een karweitje is.

Heel wat werk dus voor deze maaltijd en ik hoopte dan ook dat het erg lekker zou zijn.

Dat bleek niet zo te zijn. Dat vond ik best wel jammer.

Wat wel een voordeel is: ik weet nu dat ik dit niet meer hoef te maken.

Zaterdag was, in de Turkse supermarkt, mijn oog op nog een paar interessante producten gevallen. Ik heb er twee van meegenomen: salep en kerek. Niet de meest alledaagse producten. Voor mij niet in ieder geval.

Eerst de salep. Gewoon van Dr. Oetker. Die man maakt ook alles!

Dsc03945

In het doosje zaten vier zakjes met poeder. Bij de poeder moest je gekookte melk gieten, daarna goed roeren en dan lekker opdrinken. Om goed voorbereid te zijn, zocht ik wel eerst even wat extra informatie.

Zo kwam ik erachter dat in mijn zakjes geen echte salep zat, maar een saleparoma (dat stond trouwens ook al op de verpakking, maar wat is er mis met moeilijk doen als het ook makkelijk kan?). Het originele saleppoeder wordt namelijk gemaakt van wilde orchideeën. Doordat salep in Turkije erg populair was/is, zijn de wilde orchideeën iets te snel op gegaan en nu is het verboden om echte salep te exporteren. In mijn zakjes zat ook nog o.a. suiker en kaneel.

Goed, nu mijn eigen bevindingen. Toen ik het zakje openmaakte en aan het aromapoeder rook, moest ik aan bolussen denken. Zal wel iets met kaneel te maken hebben. Nadat ik er gekookte melk bij had gedaan, en natuurlijk goed geroerd had, werd het drankje steeds dikker. Het werd een beetje papperig, maar nog wel vloeibaar genoeg om te drinken. Nu moest ik een beetje denken aan rijstebrij. Zal ook wel weer iets met kaneel te maken hebben, en met melk. Bij de eerste slokjes vond ik het nog best lekker. Maar het was erg zoet en redelijk dik en het viel een beetje zwaar. Daardoor ging het me een beetje tegenstaan en heb ik het laatste slokje zelfs weggegooid!!

Nu heb ik dus nog drie zakjes over. Durf jij het aan om dit te proberen? Meld je maar bij mij.

Dan nu de kelek. Na de teleurstellingen beviel dit gelukkig een stuk beter. Ik kon er weinig informatie over vinden, maar wel een beetje. De kleine kelekjes lijken een beetje op meloenen (maar dan dus wel heel erg klein) en dat is ook niet zo gek, want het blijken onrijpe meloenen te zijn (klinkt dat niet heerlijk?).

Dsc03956

De smaak vond ik een beetje lijken op komkommer, maar dan toch weer anders. Minder waterig en meer smaak. Ook hier had ik er vier van, maar die ga ik lekker wel zelf opeten! Als je deze ook wilt proberen, moet je morgen maar langskomen.

Daarmee is mijn spannende weekend nog niet voorbij. Straks ga ik bij mijn oom en tante eten. Daar verwacht ik ook wel een spannende maaltijd en natuurlijk een lekker wijntje erbij.

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s