Zielig

In het verleden heb ik mezelf vaak zielig gevonden. Als ik weer eens slecht had geslapen of niet gelukkig was met het resultaat van de kapper, klopte ik bij mijn broertjes aan om te klagen hoe zielig ik wel niet was. Bij andere mensen deed ik dit niet, omdat ik al zo’n vermoeden had dat die niet zouden begrijpen hoe zwaar ik het wel niet had. Mijn broertjes misschien ook niet, maar die waren gewoon daar, dus die mochten mij aanhoren.

Nu denk je misschien: wat een zeikerd. Dat kan wel wezen, maar er zijn ook momenten geweest waarop ik écht zielig was. Afgelopen weekend is dat namelijk nog gebeurd, en nu nog steeds een beetje.

Ik was op Rock Werchter.

Dsc03553

Niks zieligs aan natuurlijk. Ik heb veel leuke bands mogen aanschouwen, het was gezellig en het was het grootste gedeelte van de tijd nog mooi weer ook! Maar dat mooie weer had ik helemaal niet verwacht. Ik had veel meer spullen voor koud weer en regen bij me. Dus zweette ik veel en ging ik erg stinken. Gelukkig hadden waarschijnlijk alle 138.999 andere festivalbezoekers daar ook last van, dus hadden ze vast niet zo veel last van mijn geuren. Maar toch, ik voelde me vies.

Tot zover de eerste zieligheidsfactor. De tweede was mijn pech met luchtbedden. Op de een of andere manier zijn luchtbedden en ik niet meant to be. Vorig jaar had ik een lek luchtbed bij me. Ik snapte niet hoe dat kwam, maar achteraf gezien wist ik eigenlijk al dat hij lek was, alleen was ik dat even vergeten. Dus dat was gewoon een beetje dom. Er was toen iemand met een extra luchtbed dat ik mocht gebruiken. Ook dat bed liep langzaam leeg.

Dit jaar was ik zo slim geweest om een nieuw luchtbed te kopen. Zodat ik niet op de grond hoefde te liggen. Daaruit volgt direct mijn tip: koop nooit een luchtbed bij de Kijkshop. Die verkopen blijkbaar alleen luchtbedden om naar te kijken. Hij was dus lek. Waardoor ik iedere avond voor het slapen gaan mijn bed mocht oppompen, in mijn slaap danwel wakkerlignacht langzaam naar beneden zakte en op een gegeven moment wakker werd op de grond. So far voor lekker slapen. (En dan heb ik het nog niet eens over onze buren die tot half 7 ’s ochtends de radio aan hadden en hard aan het schreeuwen en lachen waren. Daar waren zelfs mijn oordopjes niet tegen bestand.)

Het volgende (en laatste, denk ik) zieligheidscomponent begon op vrijdagavond. Toen kreeg ik, naast de gebruikelijke festivalpijn in mijn rug en benen, een beetje last van mijn keel. De volgende ochtend was dit wat erger geworden en in de loop van de dag kreeg ik er allerlei verkoudheidskenmerken bij. Ik probeerde nog wat te slapen in de zon, maar dat lukte niet. Op een gegeven moment kon ik bijna niet meer slikken, had ik hoofdpijn en was ik doodop. En ik had nog wel zo’n druk avondprogramma! Ik wilde van alles zien en moest daarvoor continu heen en weer lopen tussen verschillende podia. Met als hoogtepunt ’s avonds Editors. Die band had ik ooit weleens gezien, ook op Werchter. Maar toen kende ik het nog niet echt en wist ik nog niet hoe leuk het was (hoe dom was ik toen?!) en lette ik dus meer op de zon dan op het optreden. De laatste jaren is deze band op het lijstje gekomen van bands die ik heel graag ooit nog eens wil zien. Daar was dus mijn kans!

Maar, zielig als ik was; ik trok het niet meer. Met pijn en moeite besloot ik dat ik naar de tent zou gaan om te slapen. Vanuit de tent kon ik het nog wel een beetje horen. Of ik daar nou blij mee moest zijn of juist niet, weet ik nog steeds niet. Later bleek dat ze er een complete vuurwerkshow bij gaven. Mijn lieve vriendjes hebben voor mij nog wel een stukje gefilmd. Maar het was toch leuker geweest als ik ze zelf had gezien.

En nu, vier dagen later, loop ik nog steeds de hele dag te hoesten.

Oh en ik ben ook nog eens werkloos.

Ik vind dat ik mezelf nu met recht best een beetje zielig mag noemen.

6 gedachtes over “Zielig

  1. Maarten de KOrte zegt:

    Lekker hoor, zit hier met tranen in mijn ogen, meid wat heb jij het zwaar. Wij stonden te genieten op Cas, wisten dat het mooi weer was, roken lekker, konden alle bands die ik wilde zien ook zien en sliepen super lekker in ons eigen bedje. Nee Roosje, wat je van ver haalt is niet altijd lekkerder, blijf gewoon eens in de buurt.Oh ja, nu wordt mijn baas boos dat ik commentaar zit te typen, want ik moet eigenlijk gewoon werken.Succes meid, ik denk aan je.

  2. Anoniem zegt:

    Hmmm ik heb wel iets gehoord over regen, veel regen. Probeer je dat nu te verbergen? En net te doen alsof alles daar zo veel beter is?Werkze, ik hoop dat je je nog kunt concentreren nu je mijn zielige verhaal in je hoofd hebt…

  3. Anne zegt:

    ik word er gewoon verdrietig van, hoop dat het snel beter met je gaat. En trouwens ik heb ook wel eens zielige verhalen van je aan mogen horen hoor.

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s