Antropoloog in hart en nieren (en andere organen)

Beste mensen,

Even voor de goede orde, blijkbaar heb ik met voorgaand bericht een verkeerd beeld geschept van mijn antropologische activiteiten in Rabat. Want ook al ben ik hier niet voor antropologisch onderzoek (ik kan gewoon de toerist uithangen wanneer ik wil), de antropoloog in mij is als vanzelfsprekend verankerd met mijn identiteit, en is dan ook voortdurend aanwezig. Enige voorbeelden om dit te onderschrijven: ik heb mijn leeftempo aangepast aan dat van de lokale bevolking, ik leer de taal zodat ik de mensen hier nog beter kan doorgronden, ik bezoek allerlei belangrijke plaatsen in het land, en de hammam heb ik al met menig bezoekje vereerd. Mocht dit allemaal nog niet genoeg bewijs zijn: ik eet iedere vrijdag couscous (een echte Marokkaanse traditie waar ik dus ook aan meedoe)!

Maar, ook een antropoloog moet af en toe zijn/haar grenzen stellen. Going native is een prachtig begrip, maar het is nimmer mogelijk om compleet deel uit te maken van ‘de ander’. Daarom heeft het geen zin dit te proberen als bepaalde dingen je tegen staan. In dit geval was mijn grens het eten van schapenorganen. Dit wil niet zeggen dat ik niks van het schaap binnenkrijg, integendeel. Zo’n schaap is namelijk best groot. En dik. Het eten van de ingewanden was dan wel gereserveerd voor de dinsdag, de rest van het schaap moet natuurlijk ook weggewerkt worden. Sinds woensdag staat er dan ook twee keer per dag schapenvlees op het menu, bij de lunch en het diner.

Gelukkig kun je veel varieren met een schaap. Zo zijn er spiesjes met schapenstukjes van de barbecue (deze zet je trouwens gewoon binnen als het regent), gestoofd schaap, tajine met schaap en pruimen, coucous met schaap… en ga zo maar door. Gisteren puilde de vriezer nog uit van het schapenvlees, dus het is voorlopig nog niet gedaan.

Hoewel ik zo af en toe best een stukje lust, begint dat schaapje me nu toch wel een beetje de keel uit te hangen. Dus, voor als ik weer in den lande ben: voel je absoluut niet verplicht om me schaap voor te schotelen omdat ik dat gewend ben, ik heb genoeg schaap gegeten voor twee levens!

Goed, ik hoop jullie hiermee gerustgesteld te hebben betreffende mijn antropologische kwaliteiten. Nu ga ik me mentaal voorbereiden op de volgende schaapachtige maaltijd.

2 gedachtes over “Antropoloog in hart en nieren (en andere organen)

  1. Yvon zegt:

    Beste Rosanne,

    Het doet mij deugd dat je dit even recht gezet hebt. Alhoewel ik nooit aan je antropologische kwaliteiten heb getwijfeld, begon ik me toch wel zorgen te maken dat je vier jaar van toegewijde en intense studie aan het vergooien was. Maar ik ben dankbaar en blij te lezen dat dit geenszins het geval is. Ik ben het verder met je eens dat je niet per se alle delen van het schaap hoeft te eten om te ervaren “hoe schaap eten is”. Dus: grote klasse en ga zo door!

    Een native colombian “saludo”,
    Yvon

  2. Anne zegt:

    hey Roos,

    Al afscheid aan het nemen van je gastfamilie?
    Je broers komen toch de 20ste?
    Alvast veel plezier met zijn 3en en tot gauw.

    x Anne

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s