En nog een…

Nog een wat? Ten eerste, nog een berichtje, terwijl ik dat gister toch ook al gedaan heb. Ten tweede, nog een vulkaan. Soms zijn impulsieve beslissingen toch niet zo´n slecht idee. Gisteravond liepen we over straat en kwamen we Hein en Reitze tegen (bijna alle antropologen bevinden zich op dit moment in Antigua). Zij zouden de volgende dag de vulkaan Pacaya gaan beklimmen. Deze ligt een eindje buiten Antigua en barst af en toe ook nog uit, dus wie weet konden we nog iets leuks meemaken. Simone en ik vonden dat wel een goed idee en zijn dus vanochtend vroeg opgestaan om om 6 uur bij het verzamelpunt te zijn. De bus kwam helaas wat later, zodat we nog een hele tijd hebben kunnen wachten, terwijl we eigenlijk ook wat langer in bed hadden kunnen liggen. Maar goed, daar maken we ons maar even niet te druk om.
De Pacaya is zo´n 2,5 km hoog, een heel stuk minder dan wat we gewend zijn dus (met de Tajumulco van 4000 km bijvoorbeeld ;)). Ook is hij absoluut niet steil. We werden wel een beetje moe omdat het toch wel omhoog gaat, maar we vonden er echt niks aan. Verder was het heel de ochtend al een beetje mistig en regenachtig, dus verwachtten we niet zo´n mooi uitzicht, onderweg was er ook erg weinig te zien.
Binnen een uur waren we al bijna boven, hier zou je een mooi uitzicht kunnen hebben, maar alles wat wij zagen was een grote mistvlakte. Lekker boeiend dus. Onze gids vertelde ons hier een leuk nieuwtje: 3 dagen geleden was hier een groep van 80 toeristen, toen de grond opeens zo´n 6 meter zakte (ik weet niet precies waarom, had hij vast zin in). Nu konden we dus niet helemaal naar de grootste krater, omdat dat gevaarlijk was. Wel konden we naar een kleinere krater, die ook iets minder hoog was. De reis naar beneden, richting krater, was erg grappig… Er lag allemaal heel los en fijn vulkaansteen waarop je alleen maar naar beneden kon glijden. Het leek wel wat op skien. Mijn voet zakte ook vaak tot boven mijn enkels weg, dus had ik een schoen vol stenen. Lekker hoor.
Maar wat we beneden aantroffen had ik van mijn leven niet verwacht. Vanochtend om 6 uur was er een eruptie begonnen en er liep dus gewoon een stroom lava daar naar beneden. Zo gaaf ziet dat eruit! Niet normaal meer. En warm! We konden gewoon een meter van de lavastroom vandaan staan! Nooit gedacht dat ik in mijn leven nog echte lava zou zien. Nu dus wel. Het bleef maar stromen en af en toe vielen er wat steentjes naar beneden… Echt geweldig. Binnenkort zijn de foto´s vast wel te zien op Simone haar site…. Hier zijn we dus wel een tijdje gebleven, daar wil je niet gelijk weg.
Ik ben blij als ik straks weer thuis ben, maar de natuur van Guatemala zal ik echt missen. Ik heb al zoveel dingen gezien hier waarvan ik nooit had durven dromen. Drie maanden geleden kon ik nog zeggen dat ik nooit een vulkaan gezien had. Nu heb ik er al 3 gezien en zelfs een lavastroom! Of mijn onderzoek nou goed afloopt of niet, ik ben ontzettend blij dat ik hier naartoe heb mogen gaan…

2 gedachtes over “En nog een…

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s