Santa Lucía Utatlan

Zaterdag zijn we in ons onderzoeksdorp aangekomen. Het is een klein, rustig dorpje waar waarschijnlijk niet veel te beleven is, maar dat is alleen maar beter voor het onderzoek 😉 Ons huis zag er op het eerste gezicht heel leuk uit. Aan de voorkant zit een klein winkeltje en een tuintje met fontein. Ook is er daarvandaan een heel mooi uitzicht richting berg/vulkaan. In de achtertuin is een apart gebouwtje waar onze kamers in zitten. Het is wel erg kaal maar het tuintje ziet er wel gezellig uit. ´s Avonds is het ook hier best koud dus dat is wel jammer. Ze hebben hier nergens verwarming in huis. Het enige echte nadeel is de w.c. Dit is een gat in de grond (wel met iets erboven waar je op kunt zitten gelukkig) waar je niet kunt doortrekken ofzo. Het stinkt dus behoorlijk als je daar in de buurt komt… Als het goed is komt er deze week een nieuwe w.c. maar dat is nog maar even afwachten natuurlijk!
De vrouw des huizes heet Doña Tita en zij maakt kleding met borduursels. De man des huizes heet Don Felipe. Hij heeft op het moment geloof ik geen werk en heeft dus alle tijd om ons rond te leiden. Verder werkt er nog een meisje in de winkel en in huis, Maria. Zij is pas 15, wel jong dus, maar vrijdag gaat ze weg, dan gaat ze weer naar school. Zaterdagmiddag zijn we door Don Felipe meegenomen naar het dorp, we mochten achterin de laadbak van de pick-up. Het begin van de weg was niet echt verhard dus dat zat erg hobbelig. Maar wel leuk. Hij heeft een beetje de omgeving laten zien. Gisteravond zijn we bij een kerk langsgeweest. Daar zaten wat jongeren van die kerk te vergaderen en daarna konden wij ze even spreken. We waren wel zenuwachtig omdat we niet zo goed wisten wat we moesten zeggen, maar gelukkig begonnen zij gelijk heel enthousiast te praten. We zeiden allemaal even wat ons onderwerp was en overal waren ze enthousiast over en wisten ze wel iemand die daarbij kon helpen! Dat is wel een heel goed begin dus. Vanochtend nam Felipe ons mee naar het gemeentehuis maar daar hadden ze niet echt tijd. Morgen gaan we dus nog een keer. Wat we daar precies gaan doen weet ik ook niet, maar ik vind het wel best. Daarna gingen we nog langs het politiebureau en nog een cultureel centrum ofzo. Hij heeft hier geloof ik alleen even gezegd dat we er zijn dus dat ze op ons moeten letten ofzo 🙂
Daarna zijn we naar Panajachel gegaan. Daar zit ik nu ook te internetten en we gaan nog wat koekjes en chips enzo inslaan. ´s Avonds krijgen we namelijk bijna alleen maar een paar geroosterde boterhammen. Beetje karig. Verder gaat het eten denk ik wel denk ik. Gistermiddag kregen we spaghetti en we hadden eieren bij het ontbijt. Nog maar even afwachten hoe het verder gaat. Morgen wordt er carnaval in het dorp gevierd, dus dat wordt feesten! Zometeen gaan we even lunchen aan het meer van Atitlan, mooi uitzicht hebben we dan. En de rest van de week… beginnen aan het onderzoek… voorbij met de vakantie 😦

4 gedachtes over “Santa Lucía Utatlan

  1. Amos zegt:

    dat begint dan eindelijk een beetje op werken te lijken! (hoewel die bergbeklimming ook wel iets van werk had). Veel succes! …maar als ik het zo lees gaat het wel goed komen daar…

  2. Corne Donkersloot zegt:

    Hoi Roos,Zo te lezen geniet je elke dag. Het primitieve leven is wel wennen hè? Zal wel wennen worden nu de vakantie straks voor je om is..Succes verder!Groetjes,Corné

Reageren? Dat mag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s